Niets doen is bij beleggen vaak de beste strategie, maar dat blijkt juist het moeilijkste onderdeel

30 september 2015 - Beheerders van beleggingsfondsen meten zich vaak met bepaalde indices: bijvoorbeeld de AEX. Ze proberen die dan te 'verslaan'. Daar slagen ze vaak niet in. Om die reden zeiden sommigen: 'Waarom volg je niet gewoon de index?'. Stel je portefeuille op precies dezelfde manier samen als de samenstelling van de index en verander, als die laatste verandert, stante pede de portefeuille. Het rendement is dan gelijk aan de index. Zo ontstonden de zogenaamde ETF (exchange traded funds).

Geen huiswerk
Die ETF's kunnen interessant zijn voor beginnende beleggers. Ze hebben een aantal voordelen. De spreiding is groot, ofwel: het geld wordt belegd in een groot aantal aandelen (alle aandelen die in de index zitten). Het nut daarvan werd afgelopen week weer eens al te duidelijk. Stel dat u een groot deel van uw vermogen in het aandeel VW had gestopt. Dan had u nu op de blaren gezeten. Het tweede is dat de kosten relatief laag zijn. De kosten zijn laag omdat het beheer relatief eenvoudig is. Er hoeft geen uitgebreid onderzoek gedaan te worden naar de vraag welke aandelen het goed zullen doen en welke niet. De index die gevolgd wordt bepaalt hoe er belegd wordt en niets anders.

Simpel
U doet verder niets. Het enige wat u nog moet beslissen is: 'Hoe lang laat ik het geld in het beleggingsfonds zitten?' U kunt het er na een paar maanden uithalen, als er wat winst is geboekt. Maar u kunt het ook voor lange tijd laten staan. Dat laatste lijkt het verstandigste, daar is iedereen het wel over eens. Als u het geld er na een paar maanden uithaalt, moet u dan weer opnieuw beslissen waar het geld in te steken. Zo blijft u bezig en bent u toch weer een actieve belegger aan het worden. De ervaring laat zien dat dat vroeg of laat fout gaat en dat er 'misbelegd' wordt, met grote verliezen tot gevolg.

Grijze haren
Het geld voor lange tijd laten staan lijkt dus het beste. Formuleer een heldere, eenvoudige strategie, zet die op papier en houd uzelf daaraan. Zoiets als: 'Ik haal het eraf als ik met pensioen ga, tenzij ik het door werkloosheid of ziekte eerder nodig heb'. Of: 'Ik haal een deel eraf als mijn zoon gaat studeren en een deel  als ik 67 ben'. Etc. De kans dat u rendement haalt is waarschijnlijk net zo groot als in het geval u er elke dag mee bezig bent, maar op deze manier kost het u geen kopzorgen en blijven de grijze haren langer weg, als ze er nog niet zijn. U moet een lange adem hebben, zo wordt dan gezegd in de beleggingswereld.

Tegennatuurlijk
U doet niets en het rendement is na lange tijd gelijk aan de verandering in de index. Best wel saai dus. Ja, het is saai. En dit is aan de ene kant de charme en aan de andere kant een gevaar. Niets doen is voor ondernemende mensen tegennatuurlijk. Veel mensen zullen het toch niet kunnen laten om iets te doen: winst nemen net na een flinke stijging van de index of juist verkopen, als er verlies is geleden, om zo verdere verliezen te beperken. Daarbij komt dat mensen beleggen associëren met avontuur, kans op grote winsten en de spanning die bij beleggen hoort is voor veel mensen verslavend. En die adrenaline wordt niet opgewekt door niets te doen. Dus het vergt niet zozeer een lange adem om niets te doen, maar meer onverstoorbaarheid of distractie.

Wordt vervolgd

Jurgen Sweegers
Kenniscentrum Geldengroen.net
Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn