Een gegeven paard in de bek kijken: wil ik als kind die schenking eigenlijk wel?

2 februari 2015 - Het is altijd mooi om een cadeau te krijgen. En: een gegeven paard moet je niet in de bek kijken. Maar toch. Aan cadeaus kunnen ook nadelen kleven. Bijvoorbeeld aan een schenking van ouders aan kinderen. Een schenking kan leiden tot een fors hogere jaarlijkse belastingaanslag voor de kinderen.

Schaapjes
Veel ouderen die met pensioen zijn en die de schaapjes op het droge hebben zijn aan het schenken geslagen. U kent ongetwijfeld de regeling die het mogelijk maakte een ton belastingvrij te schenken aan de kinderen. Daar is veel gebruik van gemaakt. En ook huizen worden overgedragen aan de kinderen. Als dit het huis is waar de ouders nog in wonen is dat wellicht niet zo'n goed idee, zoals Wilma van Hoeflaken laatst terecht opmerkte in de Geldgids. Maar het schenken van een tweede huis of een andersoortig pand kan minder kwaad.

Sport
De ouders zullen proberen binnen de vrijstellingen te blijven, zodat er geen schenkbelasting betaald hoeft te worden. Hoewel de 'ton-regeling' is afgeschaft kunnen ouders nog steeds een keer een groot bedrag belastingvrij aan hun kinderen schenken, naast de mogelijkheid om jaarlijks een relatief klein bedrag over te dragen. Hier is het waarschijnlijk de meesten om te doen: het belastingvrij overhevelen van bezittingen naar de volgende generatie. Dan vallen ze straks niet in de erfenis en hoeft er geen erfrecht over betaald te worden. Nederlanders zien het vermijden van het betalen van belasting nu eenmaal als een nationale sport. Wellicht willen ouders ook gewoon de zaakjes geregeld hebben, zodat er straks geen ruzie uitbreekt onder de kinderen en zo.

Grote aankoop
Met al dat schenken is natuurlijk op zich niet zo veel mis. Maar vergeten wordt vaak dat de kinderen wel een hogere belastingaanslag krijgen. Er zijn namelijk nog andere belastingen als de schenkbelasting en het erfrecht. Als kinderen de schenking gebruiken voor de aflossing van de hypotheek dan is er niets aan de hand. Dan dalen de rentelasten voor die kinderen en dat is mooi. Ook als ze het geld gebruiken voor de aankoop van een duur goed, zoals een huis of een auto, is er geen hogere aanslag. Dan is het geld meteen weg. Maar in veel andere gevallen zal de schenking in 'Box III' van de belastingaanslag vallen; dat is de box waarin beleggingen, spaarsaldi en tweede huizen opgegeven moeten worden. Over de schenking moet dan een vermogensrendementsheffing betaald worden, van 1,2%.

Stenen
Stel dat een kind 100.000 euro geschonken krijgt. Dat zal hij of zij in veruit de meeste gevallen 1.200 euro extra per jaar aan belasting moeten betalen. Het kind heeft een ton gehad, dus hij kan het wel betalen. Bij het overdragen van huizen of andere panden kan er een liquiditeitstekort ontstaan. Een tweede huis of vakantiewoning van 3 ton dat wordt overgedragen aan twee kinderen leidt tot een extra belastingaanslag van 1.800 euro per kind. Over tien jaar is dat dus 18.000 euro. Het kind krijgt geen extra geld; hij krijgt slechts 'stenen'. Dus de schenking zal bijvoorbeeld uit het salaris betaald moeten worden. Toch 150 euro per maand. Alleen als het pand verhuurd is en de huurders gaan hun huur aan de kinderen betalen zijn er extra inkomsten.
Als het kind toevallig veel schulden heeft (buiten de hypotheekschuld) hoeft de schenking niet tot een hogere aanslag te leiden. De schulden worden van de bezittingen afgetrokken voordat de belastingaanslag wordt opgemaakt; mogelijk komt de waarde van het vermogen dan onder het heffingsvrij vermogen (zo'n 20.000 euro).

Later
Nu kan zo'n kind die te maken krijgt met een flink hogere belastingaanslag zeggen: 'Wat maakt mij het uit'. Als ík die schenking niet krijg en de vermogensrendementsheffing niet hoef te betalen, dan moeten mijn ouders die betalen, want dan blijft het bezit bij hen. Daarmee daalt het vermogen van mijn ouders en dat leidt tot een lagere erfenis. Dus het is vestzak/broekzak. Dat is waar. Maar dan nog is het legitiem, lijkt me, voor kinderen om te zeggen: 'Ik heb even geen zin in een extra aanslag van 1.000 euro of 1.800 euro per jaar'. Of: 'Ik heb simpelweg niet de financiële ruimte om zo'n aanslag te betalen'. Het kind moet zich dan afvragen of hij de schenking wil. Hij kan zeggen: 'Doe die schenking maar even niet'. Of: 'Geef hem liever later, als ik hem kan gebruiken om schulden af te lossen, of als ik een auto of een huis ga kopen of mijn huis flink ga verbouwen. In geval van de overdracht van een pand met huurders kan het kind er bij de ouders op aandringen dat ook de huurinkomsten voortaan naar hem worden overgemaakt.

Het zal nog best wel lastig zijn om dit soort zaken tegen de ouders te zeggen. Want ja, een gegeven paard...

Volgende keer; een manier om het betalen van de vermogensrendementsheffing te vermijden.

Jurgen Sweegers

Kenniscentrum Geldengroen.net
Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn