CO2-compensatie (3) - Bosprojecten, ver van ons bed maar nog niet eens zo'n gek idee

12 juni 2013 - Een hectare van een bestaand bos bevat ongeveer 450 ton CO2. Een herstellend bos neemt ongeveer 6 ton CO2 per jaar op, zo is gemeten door FBC. Dat is ongeveer twee keer de uitstoot van een huishouden als gevolg van zijn gasverbruik. Een verbruik van 1600 kubieke meter levert namelijk ongeveer 2850 kilo CO2 op per jaar.

Taakstelling
Dus een huishouden dat de uitstoot als  gevolg van het gasgebruik wil compenseren moet zorgen dat er een halve hectare per jaar aan bos hersteld wordt. De CO2 opname van een jong bos is veel groter; zo'n tien ton per jaar. Hier kunnen dan zo'n 3 tot 4 huishoudens hun CO2-uitstoot mee compenseren.

Opties
In een oud bos vindt minder groei plaats dan in een jong bos en bovendien zorgt rottend hout voor CO2-uitstoot. Je kan er voor kiezen om dat weg te halen zodat de CO2-balans groter wordt. Een andere optie is om grote bomen te kappen. De jonge bomen krijgen dan meer kans om te groeien, waardoor de CO2-opname groter is. Het hout van de grote bomen kun je gebruiken zodat er elders minder gekapt hoeft te worden om in de behoefte aan hout te voorzien. Een nadeel is natuurlijk wel dat dit ten koste gaat van de natuur. Je vernietigt natuur en de leefomgeving van dieren.

Voor en na
De CO2-balans van ieder bos is dus weer anders. Om voor CO2-compensatie in aanmerking te komen moet een organisatie iets doen om te zorgen dat er meer CO2 wordt vastgehouden dan voorheen, of minder wordt uitgestoten. Dat moet dus gemeten worden. Om te voldoen aan de maatstaven van certificerende instanties wordt de CO2-opname van een bos gemeten voordat het gecertificeerd werd en nadat het gecertificeerd werd.

Standaarden
Er zijn verschillende standaarden, of certificerende instanties. De bekendste standaard is CDM, het Clean Development Mechanism, dat valt onder het Kioto-verdrag. Organisaties kunnen in aanmerking komen voor CO2-uitstootrechten, die verhandelbaar zijn bijvoorbeeld binnen het ETS, het Europese handelsmechanisme voor CO2-uitstootrechten. Landen die ze kopen kunnen ze gebruiken voor het halen van de Kioto-doelstellingen. Dan is er VCS (verified carbon standard), een standaard voor vrijwillige CO2-compensatie, zowel voor bosprojecten als voor energie-projecten.  Ook deze kunnen verhandeld worden.

Gat
Dan is er nog CCBA (Climate, Community & Biodiversity Alliance), die CCB-standaarde hanteert. Daar zijn geen rechten of certificaten aan gekoppeld. De Gold Standard, een initiatief van het WNF, is al genoemd, maar die is alleen toepasbaar op energieprojecten. Een van de drie projecten van Greenchocie is gecertificeerd volgens VCS (die in Ecuador). De andere twee projecten zijn (nog) niet gecertificeerd. De certificaten lijken overigens in de praktijk niet veel op te brengen, aangezien de handel compleet op zijn gat ligt. Maar het gaat bij dit soort projecten dan ook meer om het feit dát het gecertificeerd is.

Belangstelling
Overigens is het voor de bevolking even wennen dat er organisaties zijn die bossen willen behouden. Voor hen is grond zonder bos meer waard dan grond met bos. Naarmate er meer belangstelling komt van westerse organisaties voor de aankoop van bossen gaat dat beeld mogelijk geleidelijk omslaan. Daarnaast is het van belang om de bevolking ook mee te laten delen in de opbrengsten van het bos, bijvoorbeeld door ze het recht te geven vruchten of noten te plukken. Sociale betrokkenheid bij het gebied en bij de bevolking is sowieso van groot belang om het eigendom van de grond te behouden, naast alle ingewikkelde juridische handelingen die daarvoor nodig zijn.

Vergroening
Je kan ook bossen in de woestijn gaan aanleggen, maar dat kost ontzettend veel geld. Dan ben je 500 jaar verder voordat daar een bos is dat zich in stand houdt. Dan kan overigens wel: bossen in de woestijn. Want de reden dat het water er niet vastgehouden wordt is dat er geen bossen zijn. Als die er wel zijn wordt het water vastgehouden en kan het bos zich in stand houden. Overigens vindt er weer vergroening plaats aan de randen van de woestijn, als gevolg van de toenemende concentratie van CO2 in de lucht. Een soort zelfcorrigerend mechanisme van de natuur dus. CO2-uitstoot geen probleem. Toch wel; het gaat erom dat de toename van de hoeveelheid CO2 in de lucht nu erg snel gaat.

Wordt vervolgd
Vervolg van:  CO2-compensatie (2) - Een woud aan initiatieven en standaarden houden ons op het klimaatneutrale pad

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn