Debat Staatsdeelnemingen 2 - Het gevaarlijke tafelzilver moet nu eenmaal verkocht worden

1 juni 2013 - Een groot deel van het debat woensdag ging natuurlijk over uraniumverrijker Urenco. De Nederlandse overheid wil het belang van 33% verkopen, nu Groot-Brittannië zijn belang van eveneens 33% van de hand wil doen. De andere aandeelhouders zijn de Duitse bedrijven Eon en RWE. Het werd maar niet duidelijk waarom Nederland nu zo nodig moet verkopen nu ook Engeland gaat verkopen.

Lege huls
Dijsselbloem zei dat de governance van Urenco geregeld is in een verdrag tussen de publieke aandeelhouders: Groot-Brittannië en Nederland [en mogelijk Duitsland]. Er is een gezamenlijk comité waarin dat wordt afgestemd. De zeggenschap zou verlopen via het aandeelhouderschap. Nu zou, als Groot-Brittannië zijn belang verkoopt, dat comité en dat verdrag lege hulzen zijn, zo zegt Dijsselbloem. Niet alleen Engeland zou dan niets meer te zeggen hebben, maar ook Nederland niet, zo zei Dijsselbloem. Als Nederland dan toch niets meer te zeggen heeft kan het net zo goed verkopen.

Gedachtenkronkels
Die stappen konden Kamerleden niet volgen. Waarom heeft Nederland ineens niets meer te zeggen als het belang daalt naar 33%? Dat is toch nog steeds substantieel? Mogelijk moet je dan inderdaad wat regelen voor het geval dat een meerderheid van de aandelen in handen van een private partij komt. Dat regel je dan. Maar dan nog geldt dat Nederland meer te zeggen heeft bij een belang van 33% dan als het dat belang niet heeft. Vraag is ook waarom Engeland ineens niets meer te zeggen heeft over het bedrijf als de aandelen verkocht worden.

Leuke commissie
De grote vraag is natuurlijk hoe voorkomen wordt dat de technologie in handen komt van terroristen en schurkenstaten. "Heel de wereld is bezig om te voorkomen dat Iran en Noord-Korea de beschikking krijgen over kernwapens en Nederland verkoopt Urenco aan de hoogste bieder", zo zei Van Tongeren dan ook op haar typische mild-ironische wijze. Heerlijk. Van Tongeren zit normaal niet in deze commissie van Financiën maar schoof aan waarschijnlijk omdat het zo veel over energie ging. "Wat een leuke commissie is dit", zo zei ze op een gegeven moment. Het genoegen was wederzijds. Ze tilde het niveau omhoog en bracht meer levendigheid in het debat van deze saaie commissie. "We moeten er niet aan denken dat Urenco in handen komt van eens gevierde zakenlui als Dirk Scheringa en Joep van den Nieuwenhuyzen." En ze herinnerde de Commissie er ook nog aan dat Pakistan de beschikking heeft over kernenergie-technologie dankzij lekken in het verleden vanuit Urenco in Nederland.

Opbrengst
Dus argumenten van Dijsselbloem zijn vaag. Om een lang verhaal kort te maken: de regering wil cashen met de verkoop van Urenco. "Er moet een levensgevaarlijke technologie verkocht worden", zo zei PVDA-kamerlid Mei Li Vos. "Wat zal zo'n bedrijf opbrengen? Zo'n 6 tot 10 miljard valt te horen. We moeten er wel een mooi prijsje voor krijgen", zo zei Vos. 'Wat is eigenlijk de minimumprijs?', vroegen andere Kamerleden zich af. 'Gaat de regering ook verkopen als de verkoopopbrengst tegenvalt?', 'Is er eigenlijk wel een financiële voordeel?' Want de overheid loopt dividend in de toekomst mis. Dat laatst drukt wel op de begroting, terwijl de opbrengst niet meetelt voor de begroting maar direct ten goede komt aan de staatsschuld. Dijsselbloem gaf er geen straigthforward antwoord op.

Ongeïnspireerd
Dijsselbloem wilde er allemaal niet veel over kwijt. Hij wil geen analyse van de markt voor uranium maken, zoals Vos wilde. Hij begon zijn verhaal met te vertellen dat de borging van de publieke belangen voor hem voorop staat, of dat nu met aandeelhouderschap of zonder aandeelhouderschap moet gebeuren is vers twee. Maar hoe hij die borging wil regelen is onduidelijk. En wat gebeurt er als de koper het bedrijf vervolgens weer doorverkoopt aan dubieuze partijen? Als Nederland en Engeland hun aandeel van de hand hebben gedaan heeft hebben we daar niets meer over te zeggen. Nederland schijnt een verkoop van Engeland ook niet tegen te kunnen houden. Wel heeft Nederland een veto-recht als het gaat over de vraag aan wie het wordt verkocht. Maar Nederland kan niet zomaar van dit veto-recht gebruik maken ongeacht de vraag aan wie Engeland wil verkopen.

Bladibla
Ongeïnspireerd en vermoeid kwam Dijsselbloem over. De regering is nu alle opties aan het bestuderen. "De vraag is of de weg begaanbaar is en of die stand houdt als we alle onderzoeken aan het doen zijn", bladibla, waarna er waarschijnlijk uitkomt dat verkoop mogelijk is. Interessant was nog zijn antwoord op de vraag of hij de Financial Times gebeld had nadat daar een volgens hem foutief bericht over de verkoop had gedaan. "Kranten maken zoveel fouten, vooral de Financial Times. Als ik elke keer moet bellen als ze het fout hebben dan heb ik het daar heel druk mee", zo zei Dijsselbloem, die daarmee ongetwijfeld wraak neemt op de krant vanwege de berichtgeving over Eurogroep-zaken.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn