Haagse Milieutafel: Nascheiding wordt moeilijk verhaal zolang GFT in afval zit

23 april 2013 - - Onderwerp was deze keer: 'Bronscheiding of nascheiding en hoe kansen bij gemeentelijke afvalscheiding optimaal te benutten’. Er waren twee sprekers:  Marc Pruijn van het ministerie van I&M en Roland Amoureus van Van Gansewinkel.


 
Bij het ministerie schijnen maar zes mensen te zitten die zich met het onderwerp bezig houden. De boodschap is dat gemeenten het zelf moeten doen. Met de inzameling van glas houden ze zich niet meer bezig; dat loopt goed. De inzameling van plastic loopt nog niet goed.
Er is door de overheid altijd heel veel gestuurd op massa (zoveel mogelijk ton proberen te recyclen). Nu gaat het meer om de waarde van het afval. De grootste stappen zijn te maken bij het huishoudelijk afval, zoals dat door gemeenten wordt ingezameld.
 
Binnen de afvalwereld is het een heftige discussie: nascheiding of bronscheiding. Zo'n 10% van de gemeente doet nu aan nascheiding, vooral in het noorden van het land.  Bronscheiding (door huishoudens) is beter. Nascheiding (als het huisvuil al is opgehaald) levert minder goede resultaten op, met name omdat het GFT afval overal aan blijft zitten (waardoor het andere afval vies wordt).  De vergoeding voor de stromen die uit nascheiding komen is afhankelijk van de kwaliteit. Het is ingewikkeld maar wel mogelijk om de juiste kwaliteit te krijgen, zo zegt Pruijn. Rotterdam en Den Haag nemen deel in een onderzoek naar de mogelijkheid voor nascheiding. In grote steden zijn ze over het algemeen al blij als mensen hun afval gewoon weggooien.
 
Het scheiden moet gemakkelijk gemaakt worden, maar dat is het in Den Haag niet. Als Pruijn in Tilburg naar de winkel gaat komt hij drie plastic hero-bakken tegen.

Den Haag schijnt het niet goed te doen. Utrecht doet het bijvoorbeeld veel beter.
 
De vraag kwam veelvuldig aan de orde waarom. Het antwoord van de man van Van Gansewinkel en van anderen was dat in Utrecht er een college zit dat zich al jarenlang focussed op afvalbeleid. Dat betaalt zich dan op geen gegeven moment uit.
Toch is dit niet helemaal een bevredigend antwoord.
Den Haag heeft meer gestapelde bouw, waardoor het lastig is om allerlei verschillende bakken kwijt te kunnen, zowel op straat door de overheid als in de relatief kleine huizen door mensen zelf. Daarnaast is de Haagse bevolking wellicht wat lastiger te porren voor afvalscheiding.
 
Het heeft ook te maken met de opbrengsten van afvalscheiding. Zo levert de aparte inzameling van GFT de gemeente nu weinig op. Verbranding is goedkoper, waardoor er ook geen stimulans is om gescheiden op te halen. Als Den Haag GFT apart gaat inzamelen dan gaan de tarieven omhoog.
 
De kosten zijn in Den Haag hoger dan in Utrecht, maar lager dan in Amsterdam en Rotterdam.
 
Den Haag heeft volgens sommigen wel veel geld laten liggen door geen plastic apart in te gaan zamelen. De opbrengsten hiervoor waren wel hoog.
Een ambtenaar van de gemeente probeerde uit te leggen waarom het niet van de grond kwam. De bakken waren eerst oranje (Je weet wel: van de plastic hero-campagne). Toen die eindelijk de kleur hadden die Den Haag wilde, leek het erop dat de regeling weer zou verdwijnen. Dus was het niet zeker dat de investeringen zich zouden uitbetalen.
 
Wel aardig: in Hoogvliet in Rotterdam gaat nu een proef van start: 'Afval loont'. Mensen kunnen verschillende soorten recyclebaar afval naar een supermarkt brengen, waar ze er geld voor krijgen. Eenzelfde soort proef liep eerder in Pijnacker-Nootdorp, maar die is afgebroken omdat het afvalbedrijf Avelex in de problemen kwam, waarna de wethouder het project schrapte.  De gedachte is dat mensen/kinderen weer afval gaan inzamelen omdat er een zakcentje mee kunnen verdienen, net als ze vroeger oud-papier inzamelde.
 
Misschien is dit ook iets voor Den Haag! Contactpersoon: Jorgen van Rijn, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..
 
Verder schijnt Diftar (gedifferentieerde tarieven) goed te werken: dan betalen mensen tarieven die afhankelijk zijn van de hoeveelheid afval die ze aanbieden aan straat.
Dat lijkt me voor Den Haag ook wel een idee.
De man van de overheid, Pruijn, koppelde het meteen aan het scheiden van afval, maar dat hoeft misschien niet. Gewoon:  Hoe meer afval je aanbiedt hoe hoger de kosten.
 
Er zijn allerlei varianten in het land, zoals: mensen betalen alleen voor het restafval,
of ze moeten het restafval zelf ergens heen brengen terwijl het gescheiden afval wordt opgehaald ('Omgekeerd inzamelen', Zwolle),
of ze moeten dure speciale plastic zakken kopen om het restafval in te doen (Krimpen aan de IJssel)
Of mensen hebben een 'Grondstofton', waar al het te scheiden droge afval in bewaard wordt (Rivierenland).
 
In Den Haag komt een proef met twee of drie sorteerstraatjes.
 
Conclusies:
- Een goed afvalbeleid is niet alleen goed voor het milieu maar kan ook tot een lagere rekening voor burgers leiden (zie Utrecht)
- Als er focus is en als het bestuur er jarenlang mee bezig is dan leidt dit op een gegeven moment tot maatregelen die ook zoden aan de dijk zetten.
- Nascheiding wordt een moeilijk verhaal zolang het GFT ook in het afval zit.
Mijn conclusie:
Dus je kunt wellicht nog beter zorgen dat mensen het GFT apart gaan scheiden dan om het papier en plastic apart te gaan inzamelen, zoals dat nu gebeurt. Dat komt dan een beetje in de richting van de grondstofton, waar al het droge te scheiden afval in komt.
 
Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn