Rakhorst in Midden-Delfland: het gaat niet meer om concurrentie maar om samenwerking

9 februari 2013 - Een mooie bijeenkomst vond plaats vrijdag in het nieuwe, super-duurzame gemeentehuis van Midden-Delfland in Schipluiden. Anne-Marie Rakhorst hield een wervelende presentatie. Letterlijk, ze wervelde bijna tijdens haar verhaal in de open ruimte tussen de raadtafels in de raadszaal. "Er zijn veel bedrijven die aan window-dressing doen, maar er zijn nog veel meer bedrijven die echt goed bezig zijn maar die vergeten om uit te leggen wat ze aan het doen zijn."

Bomvol
De raadszaal was bomvol gevuld met ondernemers, échte ondernemers, ondernemers die iets hebben met duurzaamheid. Een bloemist die duurzame bloemen levert, een installateur van zonneboilers en warmtepompen en een hoveniersbedrijf dat samen met andere hoveniersbedrijven besloot om zich aan te sluiten bij het NLGreenlabel. Dat laatste sloot perfect aan bij nog een eye-opener van Rakhorst. "Het gaat niet meer om concurrentie maar om samenwerking. Wie goed kan samenwerken zal overleven."

Meerlaagse winstgevendheid
De meeste ondernemers zijn het er nu wel over eens dat met duurzaamheid geld te verdienen is in plaats van dat het geld kost, zo zei Rakhorst. De eerste groep is 40%, de tweede nog slechts 12%. Winst op financieel en duurzaam gebied gaan prima samen. "Er is enorm veel mogelijk. Neem de leegstand. Amsterdam is de stad van de leegstand. 1,5 miljoen vierkante meter kantoorruimte is niet verhuurd. Als je in een gebouw komt dat half leeg staat valt er al een wereld te winnen. Want in heel het gebouw is de verlichting en de klimaatbeheersing aan."

Kansje
Veel kantoren in Amsterdam en de rest van Nederland moeten gesloopt worden. "Probleem. Of niet: haal alle bruikbare materialen eruit en je zit op een goudmijn. Hetzelfde geldt voor de miljarden mobiele telefoons, computers en printers die afgedankt worden. Degene die de materialen eruit weet te halen is gold digger", zo zegt Rakhorst. "Slopen levert dan geld op." Ander voorbeeld. Rakhorst vertaalde het boek cradle-to-cradle van William McDonough en Michael Braungart en bracht het uit. "Er was een kansje, dat hebben we gepakt en we hebben er geld mee verdiend".

Schoonheid
Het is zo simpel als je haar hoort. Maar wat wil  je ook met zo'n charme. Ze prees de ondernemers en de gemeente Midden-Delfland de hemel in. Ze heeft al veel nieuwe gemeentehuizen gezien, zo zei ze, en telkens is het een van de meest duurzame van het land, maar van het gebouw in Schipluiden was ze echt onder de indruk. "Wat een schoonheid, wat een duurzaamheid. Wat mooi om te zien dat schoonheid zo decentraal georganiseerd kan zijn", zo zei Rakhorst die zelf ook een mooi duurzaam kantoor in Amsterdam heeft.

Boezem
Smaken verschillen maar het nieuwe gebouw in Schipluiden is wel echt duurzaam. Het is wel wat groot in vergelijking met het kleine dorpje Schipluiden dat er aan vast geplakt zit. Het gebouw ligt aan de rand van het lintdorp, aan de boezem die door het dorp loopt. Het is zelfs in de dijk van het water gebouwd, wat het Hoogheemraadschap mogelijk de nodige hoofdbrekens heeft bezorgd. Het uitzicht vanuit de werkruimtes en de raadszaal is vaak indrukwekkend. Het gebouw moet het landschap waar alle dorpen in liggen verbinden, zo legt architect Arnold Homan van Inbo uit. Midden-Delfland bestaat uit dorpen als Schipluiden, Maasland en Den Hoorn. Het gemeentehuis is donderdag geopend.

Buizenpost
Hoofd communicatie en Dienstverlening Dagmar Winkelhorst leidt ons rond. Er zitten overal grote 'verfrollen' aan het plafond om het geluid in de grote open kantoortuinen te dempen. Het geluid gaat daardoor omhoog maar niet horizontaal, naar het schijnt. Voor degene die het toch nog niet trekken zijn er concentratie-ruimtes. Bij de deuren staan op de grond kleine zaklantaarntjes voor als de stroom uitvalt. En in de crisisruimte, verplicht voor gemeentehuizen, staat ook nog een fax voor als alle moderne apparatuur is uitgevallen. De paspoorten komen via een buizensysteem naar de balie in de publieksruimte. En de bureaus in de gesprekskamers zijn extra breed zodat agressieve burgers de medewerkers niet zo makkelijk kunnen aanvallen. Het licht floept aan als je binnenkomt en uit als je even iets te lang stil staat of zit, wat wel weer onhandig is.

Zaklantaarns
Wat is er niet duurzaam aan het gebouw? PV-cellen in de zonwering, een warmte-koude-installatie met buizen die zo'n 160 meter de grond in gaan, betonkernactivering (?), plafondverwarming en ventilatie in de werkruimtes uit roosters in de grond, cradle-to-cradle vloerbedekking (een soort landschap van groene vlakken) en bureaustoelen, een sedumdak aan de bovenkant en een mooie rieten gebogen dak aan de voorkant. Dat laatste om het landelijk karakter nog eens te benadrukken, en ook wel voor de isolatie, zo zegt Homan. Er was wat kritiek op het feit dat het riet uit China gehaald werd maar de omgeving kon simpelweg niet voldoende riet leveren en bovendien moest het riet op een nauwkeurig moment arriveren. 

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn