Energiedebat II: Enkele leuke en/of mooie teksten

17 januari 2013 - Hier enkele goede/mooie/belangwekkende of leuke teksten, uitgesproken tijdens het debat in de Tweede Kamer over de begroting van Economische Zaken, dat voor het grootste deel over energie ging.

Jan Vos (PVDA)
"Er zijn in dit land blijkbaar leiders die beseffen dat zij in een samenleving opereren, en er zijn mensen die een bedrijf leiden en die klaarblijkelijk vooral het eigenbelang nastreven." [Over de weigering van Eon en Electrabel om CO2 af te gaan vangen bij de in aanbouw zijnde kolencentrales op de Maasvlakte.]

Paulus Jansen (SP)
"Er zit een minister met slagkracht in vak-K, een echte politieke mannetjesputter. Dat soort mensen hebben wij nodig in Nederland om echt tempo te maken met energiebeleid, al lopen de visies van de VVD en de SP op dit terrein wel flink uiteen. Energie- en klimaatbeleid is integraal beleid. Slechts een klein deel valt rechtstreeks onder minister Kamp. Ik neem aan dat de afstemming met zijn staatssecretaris van Landbouw wel goed zit. Energiebeleid van de gebouwde omgeving valt echter onder de minister voor Wonen en Rijksdienst. De minister en de staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu gaan over verkeer en klimaat. De staatssecretaris van I en M is bezig met een roadmap voor het klimaatbeleid. Zij heeft echter niets te zeggen over energie, wat de sleutel is voor de oplossing. Dat wordt dus een "roadmap to nowhere", zoals de Talking Heads zouden zingen.Het energiebeleid van gemeenten en provincies wordt een klein beetje aangestuurd door de minister van BZK. Hoe brengen wij daar lijn in? Wie is er eigenlijk integraal verantwoordelijk voor energiebeleid? In Duitsland is energiebeleid chefsache. Is dat in Nederland ook zo?"

Carla Dik-Faber (ChristenUnie):
"Rustig afwachten doe ik zeker niet. Ik voel een enorme onrust als het gaat om schaliegas. Gisteren zijn we tijdens de masterclass in Delft uitvoerig geïnformeerd over het fracken van de bodem. Dat is best risicovol. Om het gas te winnen, moeten er scheuren in de bodem gemaakt worden die ook bovengronds te voelen zijn. Er worden chemische stoffen in de bodem gepompt om die breuken open te houden en het schaliegas naar boven te kunnen halen. Ik heb ook een artikel gelezen -- ik wil het de heer Jansen wel doormailen -- waarin staat dat er afhankelijk van de omstandigheden maar voor vier tot tien jaar schaliegas voorradig is op winbare locaties in onze bodem. Als ik de risico's van de winning, de milieuschade in de ondergrond en de beperkte voorraad in overweging neem, denk ik dat we hier onze energie niet in moeten stoppen."

Dik-Faber
"Het subsidiëren van biomassabijstook is een typisch voorbeeld van oude energiepolitiek: grote centrales worden aan de praat gehouden, terwijl wij eigenlijk de omslag naar innovatieve en schone technieken moeten maken."

Elbert Dijkgraaf (SGP):
"Dan kom ik op de kern van de problematiek van het energiebeleid: het ziet er bijna elk jaar anders uit. Wat is continuïteit in het energiebeleid? Ik vind dit zelf de grootste uitdaging voor het kabinet. Dat is eigenlijk niet om met heel briljante ideeën te komen. Graag!"

Esther Ouwehand (PVDD)
"Voorzitter. Wij hebben maar één aarde en in tegenstelling tot wat de nogal fundamentalistische aanhangers van het geloof in oneindige groei ons willen doen geloven, groeit die aarde niet mee met onze almaar stijgende honger naar meer, meer en nog meer. Wij zullen het moeten doen met die ene aarde waarop wij leven, want een andere is er niet. Als je niet gelooft in het sprookje van oneindige economische groei, maar liever gewoon nadenkt, dan weet je dat de manier waarop wij leven en werken binnen de draagkracht van de aarde zou moeten blijven. Er zal geen nieuwe aardbol vol met grondstoffen en een schone dampkring voor ons worden bijgetoverd als wij deze hebben verziekt. Dat is ernstig, want wij zijn met onze roofbouw en vervuiling hard op weg om het omslagpunt te bereiken waarop de schade die wij hebben toegebracht aan de aarde zo groot is, dat de aarde niet meer kan herstellen. Of, zoals een voorganger van deze minister, Maria van der Hoeven, in haar nieuwe functie als voorzitter van het Internationaal Energie Agentschap schreef: "Overheden zijn hopeloos achterop geraakt in het zoeken naar energie met een lage CO2-uitstoot. Met dit tempo stijgt de wereldtemperatuur met zes graden aan het einde van de eeuw met catastrofale gevolgen." Toen haar gevraagd werd waarom zij daar dan zelf als minister van Economische Zaken zo enthousiast aan had bijgedragen, zei zij: "Ja kijk, als minister behartig je de belangen van je land. Nu verzamel ik informatie en zie ik de zaken vanuit een ander perspectief." Alsof het afwenden van een catastrofe niet in het belang van je land zou zijn."

"De Partij voor de Dieren trapt ook niet in de groene imago's die de fossiele-energiebedrijven zich proberen aan te meten. Wat is er precies duurzaam aan Shell als ze met dollartekens in de ogen naar de smeltende ijskap loert om daar naar olie te kunnen boren op de Noordpool? Wat is er groen aan Essent en RWE als zij een vervuilende kolencentrale bouwen in het kwetsbare estuarium van de Eems? De groene imago's zijn niet meer dan doorzichtjge pr. Het treurige is dat deze bedrijven, de gevestigde orde binnen de energiesector, de agenda van de energietransitie hebben bepaald. De tactiek van aanschuiven en bewust vertragen zien we overal optreden als er radicale verandering nodig is en de gevestigde belangen, vervuilende belangen daar geen zin in hebben. We zien het bij energie, bij landbouw, bij de import van hout, bij visserij, bij palmolie en bij soja. De bedrijven die belang hebben bij goedkope grondstoffen en bij het opjagen van consumptie en hun investeringen, nemen de regie over als ze de roep om duurzaamheid niet langer kunnen negeren om vervolgens net te doen alsof."

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn