Klap faillissement Trianel dreunt na, drukke Kerst voor mensen van veel kleine duurzame energiebedrijven

2 januari 2012 - De kans is niet groot dat Trianel in zijn geheel een doorstart zal maken. Op de website van Trianel staat weliswaar dat er een aantal overname-kandidaten zijn, maar die zullen waarschijnlijk slechts in delen geïnteresseerd zijn. Kleine energiebedrijven die werkten onder de vergunning van Trianel moeten nu als de wiedeweerga hun klanten onderbrengen bij andere bedrijven. Ze hebben daartoe tot 9 januari de tijd. Klanten van NHEC gaan naar Texel Energie.

Weg Kerst
Donderdag werd het faillissement uitgesproken door de rechter in Maastricht, nadat vorige week zaterdag via Energieenwater.net bekend werd dat het faillissement zou worden aangevraagd. Onmiddellijk is een curator aan de slag gegaan. Gegadigden om activiteiten van Trianel over te nemen zijn bijvoorbeeld Eneco, Anode en Greenchoice. Deze bedrijven doen in meer of mindere mate wat Trianel ook deed: het ondersteunen van lokale duurzame energiebedrijven. Bedrijven die SAP gebruiken, zoals Nuon en Essent, vallen af. Toch zullen de kleine bedrijven waarschijnlijk vooral zelf beslissen wat ze gaan doen. En daar zijn ze nu druk mee bezig. Voor velen van hen viel de Kerst in duigen.

Verlies nemen
Eerst zullen ze in kaart moeten brengen wat het mogelijke verlies is als gevolg van het faillissement van Trianel. Omdat het vaak om kleine aantallen klanten gaan zullen de bedragen niet snel in de miljoenen lopen. Maar toch, kleine partijen kunnen natuurlijk minder grote verliezen dragen. Dit kan mogelijk nog meer faillissementen veroorzaken. Endon, een energiebedrijfje uit Badhoevedorp dat zich op tuinders richtte, heeft ook faillissement aangevraagd, zo werd vrijdag bekend.

Market-to-market
Een voordeel is wellicht dat de energieprijs niet echt is gestegen. Partijen die opnieuw elders stroom en/of gas moeten kopen kunnen dat wellicht goedkoper doen dan bij Trianel, waardoor ze mogelijk zelfs winst boeken. Toch is het niet zo simpel. Want vaak zijn er zogenaamde market-to-market contracten afgesloten. Dat betekent dat als de prijs op de markt daalt de afnemende partij alvast wat zekerheden moet bijstorten. Dus stelt dat de prijs daalt van 50 naar 40 euro per MWh, dan moet de kopende partij 10 euro per MWh bijstorten. Dat geld zit nu in de boedel van Trianel.

Zekerheden
Daarnaast kunnen contracten nog door de curator verkocht worden aan andere partijen, als ze verhandelbaar zijn. De kleine afnemers zijn dan toch gehouden om hun contracten uit te dienen. Bestuurder Enno Brommet van NHEC zegt echter dat de contracten die NHEC met Trianel heeft zijn ontbonden met het intrekken van de vergunning voor Trianel. Wat ook nog uitmaakt is of de bedrijven zaken deden met het Duitse of Nederlandse Trianel. Trianel bood blijkbaar contracten aan onder de vlag van de Duitse moeder en onder die van de Nederlandse dochter. Bedrijven die zekerheden hebben gesteld aan de Duitse moeder zitten goed, maar de meeste zullen hun geld bij de Nederlandse dochter gestald hebben. Daarnaast zijn er ook nog borgsommen gestort bij aanvang van een contract. Huismerk Energie heeft dat bijvoorbeeld gedaan.

Palet
Trianel bood een divers palet aan diensten aan. De belangrijkste taken waren het inkopen van energie voor kleine energiebedrijven en het verzorgen van de backoffice voor die bedrijven, waaronder de klantenadministratie. Daarnaast verzorgde het de programma-verantwoordelijkheid voor die partijen. Ook was het de vergunninghouder voor kleine bedrijven, die zelf geen vergunning hadden. De zogenaamde white labels. Verder leverde het diensten aan grootverbruikers en aan agrarische bedrijven "Het was een spin in het web waar tientallen bedrijven onder, boven en naast hingen", zo zegt tijdelijk woordvoerder Izmir Woldring. (Het woordvoerderschap is intussen overgegaan naar de curator).

Spin
Een wirwar aan activiteiten dus. Voordat een overname-kandidaat een beeld heeft met wie en op welke manier Trianel allemaal zaken deed zijn we al een aantal weken verder. Daarnaast zullen weinig partijen geïnteresseerd zijn in het overnemen van de programma-verantwoordelijkheid. Deze lag weliswaar formeel in handen van PVNed(Eneco, Delta), maar Trianel deed daar wel de werkzaamheden voor, de nominatie zoals dat heet. Er worden dan kwartiertjes stroom ingekocht en aangeboden om het evenwicht in aankopen en leveringen van de klanten te bewaren. Het bedrijf nam daarmee ook wat risico en leed er wat verliezen op.

Witte pomp
Dat alles maakt een volledige overname niet waarschijnlijk. Daarnaast is het voor bedrijven mogelijk aantrekkelijker om krenten uit de pap te halen, dan om de hele handel over te nemen. Eneco heeft al eerder, met het faillissement van Econcern, laten zien dat het daar goed in is.

Witte pomp
Een ander punt is dat de NMA nu af lijkt te te willen van de zogenaamde white labels, waar wel iets voor te zeggen valt. De vergunning van Trianel is ingetrokken, dus er mag ook niet meer geleverd worden aan klanten van de white labels, die zelf geen vergunning hebben. Maar het zicht op hoeveel en welke klanten dat zijn ontbreekt waarschijnlijk volledig. Daarmee is het nu ook niet duidelijk voor wie de netbeheerders de energievoorziening moeten overnemen. Daarnaast zijn de voorwaarden van de leveringscontracten van white labels soms anders (ruimer) dan die van Trianel. Ook niet netjes is dat  sommige bedrijven deden alsof ze een vergunning hadden, terwijl ze dat niet hadden. Alle reden dus om er een einde aan te maken. Het is sowieso vreemd dat de NMA deze white labels heeft toegestaan. Want in de wet staat duidelijk dat iedereen die aan kleinverbruikers levert een vergunning nodig heeft. 

Dom, dom, dom
Achteraf gezien kan gezegd worden dat het dom is geweest dat die kleine partijen zo makkelijk met Trianel in zee zijn gegaan. Maar dat is achteraf praten. Trianel had een goede naam, maar begin 2012 bleek eigenlijk al dat er niets niet goed zat. Er bleef toen nog maar één van de twee directeuren over. Dat is al niet gezond. Die directeur, Michael Fraats, heeft waarschijnlijk te lang in zijn eentje kunnen door klooien. Op een congres in maart werd al duidelijk dat het businessmodel niet goed in elkaar stak. Het bedrijf richtte zich op het binnenhalen van kleine duurzame energiebedrijven, maar het was toen al te voorzien dat een groot aantal van hen niet levensvatbaar zou blijken te zijn.

Duitse moeder
Verbazingwekkend is wel dat de Duitse moeder het zover heeft laten komen. Dit bedrijf heeft toch een zeer gedegen reputatie, en bouwt onder meer ook een windmolenpark in de Duitse Noordzee. Het is juist onder meer door de goede reputatie van de Duitse moeder dat partijen op de Nederlandse markt zo makkelijk in zee gingen met Trianel, (maar ook door de activiteiten in het recente verleden). De Duitse moeder greep ineens hard in. Het faillissement van Orro Energy leek een beetje de druppel te zijn die de emmer deed overlopen. Er waren al wat verliezen geweest met het nomineren, er waren wanbetalingen, dure accountmanagers waren in dienst genomen en dan valt een grote partij om. Daarbij lijdt de Duitse moeder niet veel imago-schade door het faillissement van de Nederlandse dochter. Mogelijke imago-schade kan nog wel eens een reden zijn voor een moeder om een dochter te redden.

Wordt vervolgd

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn