Tuinbouw heeft problemen aan zichzelf te danken

18 september 2009 - Jarenlang kon het niet op. Tuinbouwbedrijven werden groter en groter. Als je geen kas had van tien hectare of meer telde je niet meer mee. Nieuwe tuinbouwgebieden werden uit de grond gestampt, zoals bij Emmen (Drenthe), Luttelgeest (Flevoland), Venlo en Bleiswijk.


Lokale overheden grepen hun kans om natte, duurzame dromen te verwezenlijken. Energie voor de nieuwe tuinbouwgebieden zou centraal én duurzaam moeten worden opgewekt en afvalwater zou moeten worden gezuiverd en hergebruikt. De kas als energiebron en de gesloten kas waren dankbare onderwerpen van talloze congressen. Geld om te investeren was er genoeg, want de Rabobank verschafte het. Miljoenen werden er geleend. De overheid trapte erin en ging mee in de natte droom van schaalvergroting en van met duurzame energie groeiende planten.

De klad
En toen kwam er de klad in. Het gaat slecht met de tuinbouw. Zo'n 75% van de tuinbouwers kan niet meer aan de betalingsverplichtingen voldoen, zo zegt tuinderorganisatie Glaskracht. De Rabobank krijgt nauwelijks nog aanvragen voor de financiering van nieuwe projecten. De recessie krijgt de schuld. Glaskracht stuurde een brandbrief naar de Kamer en ook tuindersorganisatie LTO smeekt om hulp.
Maar de belabberde situatie heeft niet zo veel te maken met de recessie. Het ging eigenlijk al lang slecht met de sector. De bedrijven zaten klem tussen steeds hogere energiekosten en lage opbrengstprijzen. De schaalvergroting was een vlucht naar voren, een laatste ontsnappingsroute uit een uitzichtloze situatie.

Doodlopende weg
Maar de ontsnappingsroute bleek een doodlopende weg te zijn. De verduurzaming komt te laat om de energiekosten nog op tijd structureel omlaag te brengen en aan allerlei kanten valt er vraag weg. Zo heeft Rusland de markt voor bloemen en planten uit het buitenland gesloten en kopen Britten minder groenten, fruit en planten door het zwakke pond. Voor veel tuinders bleek een oppervlakte van tien hectare of meer bovendien een maatje te groot te zijn. Het management groeiden hun boven het hoofd. Een groot probleem is ook de twijfelachtige kwaliteit van de producten. De verhalen over waterige Nederlandse tomaten zijn onuitroeibaar.

De markt is goed voor de natuur
Zaak dus dat de overheid niet meegaat in de huilverhalen van de tuinbouwsector maar dat het de markt zijn werk laat doen. Bijkomend voordeel: veel mooie gebieden in Nederland blijft de bouw van lelijke tuinbouwkassen bespaard.

Jurgen Sweegers
Kenniscentrum Geldengroen.net

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn