Europa 3: We hoeven niet uit de euro te stappen om ons geld veilig te stellen

Vervolg van: Europa 2: Schuldreductie is het enige waar politici zich mee bezig hoeven te houden

 

We hoeven dus niet persé uit de euro te stappen om een money-drain richting het zuiden te voorkomen. Dat laatste is een beetje wat Geert Wilders suggereert. De euro kan echter rustig blijven bestaan; we hoeven alleen maar te stoppen met het geven van geld en het optuigen van noodfondsen en dergelijke. Het is echter wel zinvol zijn om eens na te gaan denken over de vraag of het verstandig is om de euro vaarwel te zeggen. Zoals boven gesteld: het feit dat Nederland afhankelijk is van de export doet daarbij niet zoveel ter zake. Die export zal toch wel doorgaan, want een bedrijf dat een Nederlands product wil zal dat niet laten staan als hij weer in guldens in plaats van in euro's moet gaan betalen.

Toedeledokie
Onze export zou in eerste instantie mogelijk wel een beetje kunnen lijden onder een mogelijke waardestijging van de munt, net als recentelijk de Zwitserse frank in waarde is gestegen. En mensen en bedrijven moeten dus weer even wennen aan dat gewissel. Het zou het echter wel makkelijker maken om een lange neus te trekken naar de knoflooklanden en te zeggen: toedeledokie. Dus ik bedoel: het wordt dan psychologisch makkelijker om de kleffe 'wij zijn een grote familie-ideologie' voor eens en altijd ten graven te dragen.

Zeuro-landen
Ook zou nagedacht kunnen, en moeten worden over de mogelijke invoering van de neuro. De euro-zone kan worden ingedeeld in twee delen: Het noordelijke deel en het zuidelijke deel. De grens loopt min of meer gelijk aan die tussen de protestante en katholieke landen, hoewel Oostenrijk en Vlaanderen (en natuurlijk Brabant) bij het noordelijke deel horen. Er is een duidelijke tweedeling, qua cultuur. Hierdoor lijkt het logischer om twee aparte munten te hebben, een neuro en een zeuro, dan om een gezamenlijke munt te hebben. Op die manier is het volstrekt duidelijk dat we niet met de zeurolanden in één groep zitten en dat we ze niet hoeven te helpen als ze in problemen komen. En de waarde van de munten kan ten opzichte van elkaar fluctueren als daar aanleiding toe is. Dit is trouwens vooral in het voordeel van die zuidelijke landen, want hun munt zal al gauw depreciëren, waarmee de export gestimuleerd wordt.

Afsplitsing
We zouden kunnen gaan polsen bij Duitsland, Oostenrijk, Luxemburg en Finland of ze daar voor voelen voor de invoering van een neuro. Mogelijk dat landen als Zweden, Denemarken, Noorwegen en Zwitserland er dan ook over willen denken hun eigen nationale munten op te geven. Vlaanderen kan zich aansluiten als het zich heeft afgesplitst van Wallonië. België is trouwens wel het beste voorbeeld dat een transferunie, zoals die nu ook in Europa opgetuigd wordt, of al opgetuigd is, nooit zal werken.

Gewoon een maatregel
De invoering van twee munten ter vervanging van de euro is een serieuze optie. Niet spastisch over doen; gewoon onderzoeken. Talrijke malen in de geschiedenis hebben landen nieuwe munten ingevoerd, oude munten opgegeven, gezamenlijk besloten tot het voeren van een nieuwe munt, etc. Daar is niets geks aan. Het is gewoon een economische maatregel die genomen kan worden, één van de vele. En het kan nu wel eens voordelig voor Nederland zijn om de oude euro op te geven en te vervangen voor iets dat beter werkt. Daarbij zal het mogelijk eerder de spanningen in Europa verminderen dan dat het die verergert.

Oorlog
Onderliggend aan de 'wij zijn een grote familie-gedachte' ligt namelijk de wens om een nieuwe oorlog in Europa te vermijden. De gedachte leeft dan ook vooral bij de baby-boomers en ouder. Niets verkeerds aan. Natuurlijk moet er alles aan gedaan worden om oorlog te voorkomen, maar vraag is of de euro daar nog veel aan bijdraagt. De euro lijkt de spanningen in Europa eerder te vergroten dan te verkleinen. Duitsers, Nederlanders en Finnen zullen steeds meer het gevoel krijgen dat ze moet bloeden om luie, corrupte volkeren aan de Middellandse zee op de been te houden. Ze zien miljarden van hun zuur verdiende euro's die richting in gaan. En dit leidt tot onvrede. Dit doet erg denken aan de onvrede over de herstelbetalingen die ontstond tijdens het Interbellum en die tot de opkomst van Hitler leidde. Het schijnt dat neo-fascisme in opkomst is in Duitsland en dit heeft mogelijk behalve met de import van vreemdelingen alles met de euro-crisis te maken. De euro is geen doel op zich, net zo min als de EU.

Vervolg hier

Kenniscentrum Geldengroen.net
Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn