Europa I: Weg met de 'we zijn een grote gezellige Eurofamilie-gedachte'

8 augustus 2012 -'We moeten de euro redden want Europa is heel erg belangrijk voor onze export', hoor je vaak in de Kamer en daarbuiten. Onzin. Natuurlijk is Europa belangrijk voor ons. Dat wil nog niet zeggen dat je de euro moet handhaven. De euro is slechts een munt, een rekeneenheid om de waarde van onze boodschappen in uit te drukken. En die gezamenlijk munt heeft voordelen en nadelen.

Handig
De voordelen zijn niet heel groot. Bedrijven die importeren kunnen, voor zover die import uit de euro-zone komt, afrekenen in hun eigen munt. Handig. En als we op vakantie gaan hoeven we niet meer te wisselen. Ook handig. Dat waren de voordelen wel zo'n beetje. De gezamenlijk munt heeft ook nadelen. De deelnemers hebben geen eigen munt meer die deprecieert apprecieert  al naar gelang de prestaties van de economie. Een belangrijk correctie-mechanisme in de internationale economische verhoudingen is daarmee weg gevallen.

Euro-familie
Dat laatste zou nog niet zo heel erg zijn als er niet een verstikkende ideologie van 'we-zijn-één-grote-gezellige-Euro-familie' onder het idee van die gezamenlijke munt zou liggen. Deze ideologie werd onder meer aangehangen door de mislukte bankpresident Nout Wellink en zijn PVDA-vriendjes in het kabinet en wordt nog steeds aangehangen door een groot deel van links. Door die houding gaan de sterke landen de zwakke landen helpen, en dat is wel het stomste wat je kunt doen. Want die zwakke landen hoeven dan niet over te gaan tot het doorvoeren van de aanpassingen, die nodig zijn om er weer bovenop te komen.

Kunstmatig lage rente
Zo komen veel maatregelen van de ECB en van Europa, in het kader van de 'eurocrisis' er op neer dat de rente voor probleemlanden kunstmatig laag wordt gehouden, waarmee die makkelijker kunnen lenen dan ze anders hadden kunnen doen. Er wordt gedaan alsof op die manier de euro gered wordt, wat onzin is. Want juist door dit soort maatregelen worden de problemen niet opgelost. De regeringen van landen als Griekenland, Spanje en Italië zijn op deze manier niet echt gedwongen hun begrotingen op orde te houden. En dat blijkt ook wel: want de vorderingen in met name Griekenland op dit gebied zijn marginaal.

Zieligheidsgedachte
Beter zou het zijn als we de leden van de euro-zone die in problemen komen gewoon aan hun lot overlaten. De rente voor staatsleningen stijgt dan voor die landen tot recordhoogte. Mooi, moet ook. Daarmee wordt een land pas echt gedwongen om de begroting op orde te krijgen. En als dat dan toch niet lukt, dan kan het geen geld meer lenen. Dan dondert het hele financiële zaakje in elkaar. Dat is niet leuk, en het zal ook voor ons consequenties hebben, maar nodig is het wel. Medelijden hebben is in dat geval het slechtste denkbare. Een bedrijf dat niet meer functioneert gaat failliet. Dan zeggen we ook niet: och wat zielig, we moeten dat bedrijf koste wat het kost op de been houden.

Falende bankiers
Hetzelfde geldt min of meer voor de banken. Die worden nu met vele miljarden euro's belastinggeld gered. Beter zou het zijn om het betalingsverkeer eruit te halen (te nationaliseren) en om dan de mogelijkheid open te houden dat ze failliet gaan. Dit dwingt de banken in de toekomst om weer weer veel voorzichtiger te werk gaan dan nu. En wij zullen ook veel kritischer worden bij het uitkiezen van een bank als we weten dat bij een falende bank het geld verloren gaat. Dit dwingt de banken ook om zorgvuldiger dan nu te werk te gaan en om net als vroeger weer aan hun reputatie te gaan denken. Alsof je het vrije marktmechnanisme weer aan het introduceren bent. Bijkomend voordeel is dat de falende bankiers die er een potje van gemaakt hebben van het toneel verdwijnen en niet doorgaan met graaien en falen, net zoals de ex-voorzitter van SNS Sjoerd van Keulen die SNS bank op de rand van de afgrond heeft gebracht.

Het is genoteerd
De markt zou in dat geval, ondanks het bestaan van die ene munt, gewoon haar werk doen. Want de rentes van staatsleningen van de verschillende leden van de eurozone lopen hard uiteen, zoals we afgelopen jaren hebben gezien. En dit is trouwens tegengesteld aan wat economen zeiden, bij aanvang van het euro-experiment. We zouden nog maar één rente hebben en daardoor zou de rente voor landen als Nederland en Duitsland te hoog zijn en die voor landen als Griekenland en Spanje te laag. Die vlieger is niet opgegaan. De korte rente is overal hetzelfde, dat is waar. Maar de lange rente niet.

Euro-draakie
Juist door het familie-denken van de Europese leiders en de maatregelen die daarop volgden (en niet door de euro op zich) kruipen de rentes echter toch naar elkaar toe. De Nederlandse rente zal zeer waarschijnlijk gaan stijgen door maatregelen die nu in het vat zitten, zoals de komst van het noodfonds ESM, bankenunie, verdere federalisering en het opkopen van staatsobligaties van wanpresterende landen door de ECB, zoals Euro-draakie laatst aankondigde. De Nederlandse rente moet wel gaan stijgen. De vraag naar geld van de Nederlandse overheid, waarvoor een deel bedoeld is voor noodfondsen, stijgt. Als de vraag stijgt, stijgt de prijs. Rente is de prijs van geld. Daarnaast zal de kredietwaardigheid van Nederland afnemen. Nederland betaalt mee aan het op de been houden van de zwakke eurolanden en zal daardoor zelf ook steeds meer moeite krijgen om de touwtjes aan elkaar te knopen.

Geldpers
Ook is het te verwachten dat de inflatie gaat toenemen. Veel mensen beseffen het zich wellicht niet maar als de ECB obligaties opkoopt zet het in feite de geldpers aan. Er wordt dan geld uit het niets gecreëerd, waarmee die obligaties gekocht worden. Want er is immers niemand die geld uitleent aan de ECB, in tegenstelling tot gewone banken. Die ECB heeft niet van zichzelf geld. Op de balans neemt aan de debetzijde de hoeveelheid bezittingen (obligaties) gigantisch toe, en aan de creditzijde het eigen vermogen, uit het niets, zonder dat iemand of iets geld in de bank heeft gestoken. En dit is het recept voor het ontstaan van hyperinflatie. De enige reden dat die zich nu nog niet voordoet lijkt te zijn dat het geld op één of andere manier niet bij consumenten en bedrijven terecht komt, maar blijft zweven in de financiële sector, met als gevolg allerlei bubbles, zoals die in de olieprijzen. Maar wat niet is, kan nog komen en het kan zomaar zijn dat we in een paar jaar tijd te maken krijgen met hyperinflatie, met alle gevolgen van dien. Een van die gevolgen is trouwens dat de rentes tot recordhoogte zullen gaan stijgen.

Vermomd eigenbelang
Stoppen dus met het nemen van dergelijke maatregelen. Al die mensen die, voorafgaande aan weer een Eurotop, steeds maar blèren dat de regeringsleiders nu eindelijk eens snel en eensgezind actie moeten ondernemen omdat de euro gered moet worden praten poep. Politici kunnen de euro niet redden door het verzinnen van instant-oplossingen, en ze moeten dan dus ook niet willen doen. Doodziek wordt je van bankmensen als Valentijn van Nieuwenhuijzen van ING, die constant op RTLZ hun grijsgedraaide plaat mogen afspelen. Ze zeggen dat politici in actie moeten komen om de euro te redden, maar wat ze bedoelen is dat politici in actie moeten komen omdat ze zelf gered moeten worden en hun baan op het spel staat. Want als een euroland omvalt komen de grote banken als ING in grote problemen.

Vervolg hier

Jurgen Sweegers
Kenniscentrum Geldengroen.net
Copyright © Geldengroen.net

 

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn