Ongeduldige klimaatadepten worden autoritair en dwepen met China

4 december 2009 - Binnen de energiesector woedt het debat al een aantal jaren en langzamerhand is iedereen het wel met elkaar eens: er moet flink geïnvesteerd worden in duurzame energie-opwekking en in andere maatregelen om de uitstoot van CO2 tegen te gaan. Buiten de sector ligt dat heel anders. Een groot deel van de bevolking is er waarschijnlijk niet eens van overtuigd dat er een klimaatprobleem is. Het lijkt erop dat de twee werelden het komende jaar flink met elkaar in botsing komen. De burger gaat ineens van alles merken van de ambitieuze plannen: grote windmolens in zijn achtertuin, gasopslagen in zijn favoriete natuurgebied en CO2 onder zijn nieuwbouwwoning. En hij krijgt daar ook nog eens de rekening van gepresenteerd. Er komt een heffing bovenop de energierekening om al dit moois te gaan betalen. Het jaar 2010 zou dan ook best eens het jaar van de consument kunnen worden, in plaats van het jaar van de netten.

Lastige democratie
’Vervelend dat er ook nog mensen in dit land wonen.’ Dat gevoel krijg je al luisterend naar de toespraak van voorzitter Hans Alders van de brancheorganisatie Energiened, tijdens ‘Het nationale Energieforum’, dat deze week in Scheveningen werd gehouden. Hij ging tekeer tegen twijfelende politici in Den Haag, die de ambitieuze doelen volgens hem niet snel genoeg omzetten in concreet beleid. Die doelen zijn dat in 2020 20% van de energie duurzaam moet worden opgewekt, dat er dan 20% energie bespaard is en dat de CO2-uitstoot met 20% verlaagd is (de zogenaamde 20,20,20 doelstelling). Maar is het vreemd dat een deel van de politici wikt en weegt? Nee, dat is hun taak. Het is juist goed want het betekent dat het parlement een afspiegeling van de bevolking is, zoals dat ook zou moeten zijn.
Maar eigenlijk is het maar lastig die democratie, vooral als je zo overtuigd bent van je eigen gelijk. Klimaatfundamentalist Diederik Samsom van de PVDA lanceerde deze week het plan om huiseigenaren maar simpelweg te verplichten om hun huis te gaan isoleren en ook op het congres in Scheveningen hoorde je deze geluiden steeds meer. Jaap Warners van de Nederlandse Windenergie Associatie: “het verleiden van mensen heeft onvoldoende gewerkt. Het wordt tijd voor instrumenten die er voor zorgen dat mensen gaan bewegen.” Verplichtingen dus. Je zorgt maar dat je huis over tien jaar geheel geïsoleerd is. Het eerste jaar is de overheid nog bereid om je financieel flink bij te staan maar de steun neemt af naarmate je langer wacht. Dat soort plannen.

In China is alles beter

Weerstand tegen windmolens mag er volgens Warners niet toe leiden dat plannen afgeblazen worden. Deze weerstand wordt ook vaak laatdunkend afgedaan met een verwijzing naar de term Not in my backyard. Maar Not in my Backyard is een heel valide argument. Mensen hebben het recht om te proberen om hun eigen leefomgeving naar hun eigen inzicht en smaak in te richten.
Regelmatig hoorde je op het congres ook sprekers verzuchten hoe snel projecten in China van de grond komen. Een hoogspanningskabel tussen het ene en het andere einde wordt daar in een vloek en een zucht aangelegd. Naïef natuurlijk. Deze mensen, die zichzelf expert noemen, vergeten gemakshalve maar even dat China een repressieve staat is waar je je mond moet houden en de belangen van het individu van nul en generlei waarde zijn. Je huis wordt binnen drie weken platgewalst als je toevallig op de route van de hoogspanningskabel woont of als er een stuwdam in je vallei aangelegd gaat worden. Als de klimaatadepten daar net zo’n grote mond hadden opgezet als hier, waren ze al lang achter slot en grendel verdwenen.

Ruimte voor innovatie en concurrentie
Iemand die de zaken in perspectief plaatste was Andre Jurjus van de VME, een belangenvereniging van vier energiebedrijven (RWE, Electrabel, Oxxio en Eon). “Wat ik waardeer het dat de politiek gevoelig is voor andere argumenten dan het zoveel mogelijk geld uitgeven aan duurzame energie. Er moet ruimte zijn voor innovatie en voor concurrentie. Het moet geen strijd worden om zoveel mogelijk geld voor de komende vijftien jaar binnen te halen.” Dat is het inmiddels wel geworden. Jurjus: “Ik was gisteren in de Tweede Kamer bij het debat over de SDE-regeling, een subsidieregeling voor duurzame energie. De publieke tribune zat vol. Elke keer als de minister weigerde om tegemoet te komen aan een verzoek van een Kamerlid om geld voor een bepaalde techniek dan ging er een zucht door dat deel van het publiek dat die categorie vertegenwoordigde. Dat is ook niet goed. Gezien de onderuitputting bij de SDE zijn er andere knelpunten dan alleen geld.”

Ambities bijstellen
Gelukkig leven we in een democratische rechtstaat en dat vinden die experts die zo lopen te dwepen met China waarschijnlijk eigenlijk ook wel. De wil van het volk geldt, als het goed is ten minste. Moet de politiek niet de ambities bijstellen als blijkt dat een groot deel van de bevolking al die miljardenprojecten niet ziet zitten? Dus misschien 15,15 en 15% in plaats van 20, 20 en 20? Of zelfs 10, 10 en 10? Deze vraag stelde Energieenwater.net aan een panel van experts aan het einde van de eerste dag van het congres. Het antwoord was een eensgezind nee. Zelfs dan moeten we onze ambities niet bijstellen.
“Je kunt het je niet permitteren deze positie te betrekken”, zo zei bestuurslid Peter Trienekens van de Gasunie. Bestuurders hebben een bepaalde verantwoordelijkheid, zo vond de nieuwe directeur Peter Terium van Essent. “De uitstoot van CO2- is een probleem. Mijn kind vraagt straks aan mij: pap wat heb jij er aan gedaan? Wij zijn verantwoordelijke bestuurders. De wake-up call is gekomen. We moeten het wel op een verstandige manier doen.” Ook directeur Joost van Dijk van Eon Benelux vond niet dat ambities moeten worden bijgesteld. Wel moet het voor de consument duidelijk zijn wat de kosten zijn. De consument zal volgens Van Dijk over een tijdje wel in beweging komen, “als hij het ziet”. Directeur Energie Pieter Verberne van Akzo Nobel wees er op dat er nog een wereld te winnen valt met een betere marketing door de overheid. Allerlei argumenten tegen duurzame energie zullen door de tijd worden ingehaald. Mensen vinden de LED-lamp niet gezellig. Maar over twee jaar zijn we van dit soort argumenten af. Het kan snel gaan. Mensen steken elkaar aan. Laat het zien en laat het voelen”.

Als het maar geen wake-up call voor de klimaatadepten wordt.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn