Einde aan gedroomde verwachte schaarste CO2-rechten: prijzen omlaag

22 december 2009 - De prijs van CO2-rechten is maandag flink gedaald. Waarschijnlijke oorzaak is de uitkomst van het klimaatoverleg wat afgelopen weken in Kopenhagen is gehouden. Partijen in de markt voor CO2-rechten hadden mogelijk gerekend op meer dan het quasi-akkoord wat nu uit de bus is komen rollen. Kostte een recht om een ton CO2 uit te stoten vrijdag nog 13,60 euro, maandag was dat gezakt naar 12,45 euro. Het gaat om de prijs voor het contract voor levering in december van 2010. Enkele weken geleden was het contract voor levering in december nog 15 euro waard.

Schaarste bepaalt prijs
CO2-rechten worden onder meer verhandeld op de Nederlandse klimaatbeurs ECX. Hier kunnen bedrijven rechten aan- en verkopen. Alle grote Europese bedrijven die CO2 uitstoten, zoals energie- en staalproducenten, krijgen in het kader van het Europese emissiehandelsstelsel een jaarlijks plafond opgelegd voor wat betreft deze CO2-uitstoot. Als ze tekort hebben kunnen ze bijkopen en als ze een overschot hebben kunnen ze verkopen. Ze kunnen op de beurs ook rechten voor levering op termijn kopen of verkopen, bijvoorbeeld voor december 2010. De prijs hangt met name af van de verwachte schaarste aan CO2-rechten. Als iedereen denkt dat iedereen straks flink moet gaan bijkopen dan zal de prijs stijgen.

Geen harde afspraken
Harde afspraken in Kopenhagen hadden tot een grotere schaarste aan rechten in de toekomst kunnen leiden. Zo heeft de EU als doel om de CO2-uitstoot met 20% te hebben verminderd in 2020 ten opzichte van het niveau van 1990. De Commissie wilde dat percentage zelfs opvoeren tot 30% als andere blokken in de wereld zoals China en de Verenigde Staten ook mee zouden doen. Dat zou mogelijk tot een grotere schaarste aan CO2-rechten hebben geleid en zou dus een hogere prijs voor de rechten rechtvaardigen. Daar is het echter niet van gekomen en dat kan de prijsval veroorzaakt hebben. Ook wordt de ruimte voor Europese overheden om strenge plafonds op te leggen aan de eigen industrie minder als andere handelsblokken niet meedoen.

Gedroomde verwachte schaarste
Overigens zijn partijen in de CO2-markt over het algemeen te optimistisch over de werking van het stelsel en de prijs. De prijs lijkt kunstmatig hoog te blijven omdat alle partijen die nu actief zijn believers zijn die zo graag willen dat het stelsel werkt en daar waarschijnlijk ook alle belang bij hebben. De industriële partijen met een overschot aan rechten melden zich pas aan het einde van de emissie-periode, wanneer ze hun CO2-boekhouding op orde moeten hebben. Voor hen is de CO2-handel een bijkomstige nevenactiviteit. De huidige periode loopt tot eind 2012, het tijdstip dat ook de werking van het vorige wereldwijde klimaatverdrag, het Kioto-verdrag, afloopt. Prijzen die nu betaald worden zijn dan ook meer een reflectie van gedroomde verwachte schaarste dan van werkelijk verwachte schaarste.

Wachten is het devies
Het emissiehandelstelsel heeft namelijk een inherente zwakte en dat is dat overheden nooit erg strenge plafonds voor hun eigen industrie zullen opleggen omdat dat de concurrentiepositie van die industrie teveel schaadt. Bedrijven met verwachte tekorten aan CO2-rechten kunnen daarom het beste wachten met de aankoop van rechten tot het allerlaatste moment. Al eerder is de prijs van rechten tegen het einde van de emissiehandelsperiode naar nul gedaald omdat dat blijkbaar het moment is dat de plumpudding van een door believers in stand gehouden markt inzakt. Zo hoefde eind 2007 nog maar enkele centen betaald te worden voor emissierechten voor datzelfde jaar. Goed te weten:een emissierecht voor december 2010 was in dat jaar ook nog 20 euro waard.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn