Innovatieve water- en energieprojecten dingen mee naar De Vernufteling

26 maart 2010 - Een waterkering die uit zichzelf omhoog komt als het water begint te stijgen en zichzelf weer onzichtbaar maakt als het water is gedaald, een historische schoorsteen die vroeger warme rookgassen uitstootte maar nu ingezet wordt om koude uit de lucht te halen en zendertjes die precies registreren wat er zich allemaal in het riool afspeelt. Onder de ideeën die meedingen naar de De Vernufteling zitten weer veel leuke ideeën op  het gebied van energie en water. De Vernufteling is een jaarlijkse prijs voor dergelijke innovatieve ideeën die door ingenieursvereniging Kivi Niria in het leven is geroepen. Uit de vijftig inzenders zijn nu zestien genomineerden geselecteerd.

Zelfrijzende waterkering
Van die zestien projecten hebben er elf iets met energie en water te maken. De zendertjes in het riool is een idee van Arcadis, dat vorig jaar de prijs won met een project op het gebied van warmte- en koude-opslag. De historische schoorsteen is die op het terrein van de TU Eindhoven. Het ingenieursbureau Deerns probeert die geschikt te maken voor koeling van de belendende gebouwen. Ingenieursbureau Grontmij kwam met idee van de zelfrijzende waterkering, Waterkering eXtra genoemd. De waterkering kan elke gewenste hoogte krijgen, zo laat het bedrijf weten.

Kameleonverlichting
Grontmij is ook nog met twee andere ideeën vertegenwoordigd in het rijtje genomineerden. Zo heeft het bedrijf het idee opgevat om natuurgebieden te voorzien van ecodynamische verlichting. Dat is LED-verlichting die zich als een kameleon aanpast aan de omstandigheden in het natuurgebied. Zo kan er warm licht gaan schijnen tijdens zonsop- en zonsondergang en koud licht als de maan schijnt. Het derde idee van Grontmij ligt op het gebied van afvalwaterzuivering en heeft te maken met de terugwinning van fosfaat uit het afvalwater. Dat is van belang want het fosfaat raakt op terwijl het van groot belang is voor de productie van kunstmest en eigenlijk voor al het leven op aarde.

Fosfaattekort afwenden
Grontmij wil fosfaat terugwinnen uit het water dat uit het slib van een rioolwaterzuiveringsinstalllatie geperst wordt. Dat slib kan worden vergist, waardoor er biogas ontstaat, maar daarvoor moet het eerst goed ontwaterd worden. Uit dit water kan door het toevoegen van magnesium in een reactie fosfaat en amonium worden verwijderd, waarbij struviet ontstaat. Dit struviet kan worden gebruikt als een langzaam werkende kunstmest. Fosfaat komt vooral met de urine van mensen in het afvalwater terecht.

Gas uit drinkwater
Een ander idee op het gebied van waterzuivering dat meedingt naar de Vernufteling is de methode van DHV om stikstof en fosfaat uit het afvalwater te halen. Dit gebeurt met 'magnesiumammoniumfosfaatkristallen' (geen scrabble-woord, want daarvoor is het veel te lang). Stikstof kan worden vrijgemaakt en die kan worden gebruikt om in een brandstofcel elektriciteit op te wekken, terwijl de fosfor weer kan dienen als grondstof voor kunstmest.
Ook Royal Haskoning en Vitens hebben zich beziggehouden met de zuivering van water, maar dan met die van drinkwater, wat ook licht moet worden gezuiverd voordat het de kraan in kan. De twee bedrijven zijn op het idee gekomen om het gas dat bij de zuivering vrijkomt niet langer te laten ontsnappen maar om dat met een vacuümtechniek af te vangen en in te voeden op het aardgasnet.

Duurzaam ontwerpen
Daarnaast wordt er natuurlijk veel duurzaam ontworpen, bijvoorbeeld door Op ten noort blijdenstein. Dat bedrijf ontwierp een gebouw in de vorm van een kameel - de kameel van Noord geheten -dat een zonneschoorsteen en een biowarmtekrachtinstallatie in zich herbergt, dat regenwater en afvalwater hergebruikt en dat ook nog over een mooi groen atrium beschikt. De computermodellen van W/E adviseurs, ook genomineerd, kunnen de architecten inzicht geven in de duurzaamheid van een gebouw en in de gevolgen voor het energieverbruik van het gebruik van bepaalde materialen. Well Design ontwikkelde een sensorgestuurde kraan, die het mogelijk maakt zeep of lotion aan het water toe te voegen, zonder de kraan zelf aan te raken. Witteveen en Bos ten slotte ontwikkelde een biologisch afbreekbare constructie voor het maken van natuurlijke oevers langs beken en rivieren.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn