Kamerdebat II: Wind op zee, Europese geldzucht, Green deal en CO2-opslag

2 februari 2011 - De drie linkse dames (van CU, PVDD en Groenlinks) boksten niet veel voor elkaar bij deze minister van Economische Zaken. Verhagen beslist en laat er geen misverstand over bestaan dát hij beslist. Of dat hij niet beslist. Want hij schuift ook dingen voor zich uit, zoals de wet die Tennet verantwoordelijk maakt voor de aanleg van een hoogspanningsnet op zee. Die komt pas in 2015, zegt Verhagen, terwijl die eigenlijk al in 2010 naar de Kamer zou worden gestuurd. Dat is niet toen doorgegaan door de val van het kabinet.

Dit artikel is een vervolg op: Kamerdebat: regering-Samsom komt op stoom, wat te doen met kernafval?

Kwajongen
Niet duidelijk is waarom Verhagen dit zo lang voor zich uit schuift. Mogelijk omdat deze regering toch niet zoveel wil met windenergie op zee, of omdat die verantwoordelijkheid tot nieuwe financiële risico's voor Tennet leidt. Het gevolg is echter wel dat de hoogspanningskabels voor de nieuwe windmolenparken op zee die Bard wil gaan bouwen niet door Tennet aangelegd kunnen worden. Samsom vindt dit allemaal erg onbevredigend en zegt daarom te komen met een eigen wet. Verhagen wacht die af, zo maakte hij duidelijk. Maar dat was ook weer niet de bedoeling. "Als een kwajongen als ik u met allerlei initiatiefwetten om de oren slaat, dan moet u zich dat niet op u laten zitten en zelf met initiatieven komen", zo zei Samsom.

Ervaring in het buitenland
Het voordeel van de overname van de Duitse netbeheerder Transpower is dat Tennet in het buitenland ervaring op kan doen met het leggen van kabels op zee, zo zei Verhagen. Want in Duitsland is Tennet daar wel voor verantwoordelijk. Ook merkte hij op dat er in Europees verband nog gesproken wordt over de gezamenlijke aanleg van een hoogspanningsnet op zee. "Waarom geen Europees nutsbedrijf hiervoor oprichten?", zo vroeg Jansen zich af, maar dat vond Verhagen geen goed idee. De minister gaf overigens toe dat de overname door Tennet van Transpower tot risico's voor de Nederlandse belastingbetaler leidt.

Oh, oh, Europa
Over Europa gesproken. De regering is tegen de instelling van een fonds voor de aanleg van energie-infrastructuur. Die discussie speelt nu. Het primaat ligt volgens de minister bij de marktpartijen en tot die marktpartijen horen ook organisaties als Tennet. Als bedrijven en organisaties weten dat er geld uit Brussel gaat komen, zullen ze niet zelf meer investeren in de aanleg van infrastructuur, zo is de angst van Verhagen. Laten we eerst nu maar eens het zogenaamde 'Derde energiepakket' implementeren in nationale wetgeving, vergunningsprocedures stroomlijnen en duidelijk maken wie er (binnen lidstaten) moet opdraaien voor de kosten van de aanleg van infrastructuur. "Als we al die stappen hebben genomen, dan zijn we al een stuk verder". Bovendien moet Europa ook  maar eens beseffen dat er simpelweg geen geld is, zo vindt Verhagen.

Geen verplichten doelstelling
Dit laatste is overigens geen heikel punt in de Nederlandse politiek, want de meeste partijen kunnen zich hier wel in vinden. De regering is echter ook tegen het bindend maken van de Europese doelstellingen voor energiebesparing, en daar was meer discussie over. De bedoeling is dat het energieverbruik in 2020 met 20% verminderd is, maar in tegenstelling tot doelstellingen omtrent CO2-uitstoot en het aandeel duurzame energie, is deze laatste doelstelling niet bindend voor de lidstaten. Vooral zo houden, vindt Verhagen. Hij wil zijn handen vrij houden om tot een hogere of lagere reductie te komen en bovendien moeten we niet doelstelling op doelstelling gaan stapelen. Het Europese Parlement schijnt zich wel uitgesproken te hebben voor verplichtingen en ook sommige partijen in de Kamer zien daar wel wat in. Typisch dat de regeringsleiders van de EU, die zich eind deze week over deze onderwerpen gaan buigen, niet bijgestaan worden door hun vakministers ("ministers met verstand van zaken", zoals Verhagen zei).

En, en, en, en, en
Verhagen wilde de indruk wegnemen dat de regering energiebesparing en duurzame energie niet belangrijk vindt omdat ze kiest voor kerncentrales, voor de aanleg van een gasrotonde en voor niet-verplichte doelstellingen. Het is én, én, én, én, én, zo zei hij onder meer tegen Esther Ouwehand van de PVDD. In april komt de langverwachte brief over de stimulering van duurzame energie. "Er is bij marktpartijen veel enthousiasme om te komen tot afspraken over energiebesparing",  zo gelooft Verhagen. Hij is in overleg met partijen als MKB Nederland, VNO-NCW, LTO Nederland en de Groene zaak. "Als ik afspraken maak dan maak ik afspraken", zo zei Verhagen om de indruk weg te nemen dat er zoals gewoonlijk niets van die afspraken terecht komt. Verder zei hij ook nog dat onderzocht wordt of het zinvol is over te stappen op een leveranciersverplichting als blijkt dat de doelstelling voor duurzame energie (14% in 2020) niet gehaald gaat worden.

CO2-opslag
En ook CO2-opslag in het noorden kwam nog ter sprake. Donderdag reist Verhagen af naar de regio om te horen wat Groningen zelf wil. Opvallend is dat Verhagen dinsdag de bal helemaal bij het noorden legde. Het was Groningen zelf die met de plannen voor CO2-opslag op de proppen was gekomen, laten ze daar nu eerst maar eens uitzoeken wat ze willen, zo zei hij herhaaldelijk. "Groningen moet zelf weten wat het wil, anders is het allemaal geldverspilling." Verhagen lijkt zijn handen dus van het project af te trekken. Opvallend is verder dat de minster weigerde om na zijn bezoek verslag uit te brengen van zijn bevindingen en dat hij zelfs weigert om aan te geven wanneer hij beslist over het al dan niet doorgaan van het project. "Ik beslis wanneer ik beslis", zo zei hij kortaf.

Urk
Ten slotte gaat hij ook nog met de initiatiefnemers van het windmolenpark in de Noordoostpolder om de tafel zitten om te kijken of er kleine aanpassingen mogelijk zijn die maken dat de molens wat verder van het dorp Urk komen te staan.

Wordt vervolgd

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn