Kernenergie: met de mond nog ja, in het hart al nee

29 maart 2011 - Er is iets gebeurd en dat gaat niet meer weg. Dat 'iets' is de nucleaire ramp in Japan. Het gaat niet meer weg in de zin dat het blijvend van invloed zal zijn op de tijd die gaat komen en de beslissingen die gemaakt worden. De kans is daarom groot dat kernenergie in Nederland dezelfde weg volgt als CO2-opslag. Regeringspartijen houden nog lang vol dat ze ermee door willen gaan, maar uiteindelijk valt het doek. In andere woorden: met de mond is het nog ja, maar in het hart is het eigenlijk al nee.

We kunnen, durven en willen het niet meer
We zullen nog heel veel blijven discussiëren met zijn allen over de voor- en nadelen van kernenergie en woordvoerders van Economische Zaken en Delta zullen nog lange tijd zeggen dat de bouw van een nieuwe kerncentrale in Nederland 'gewoon' doorgaat. Maar eigenlijk weten we met z'n allen al dat het er niet meer van gaat komen. Er zal in ieder geval veel uitstel ontstaan door de ramp in Japan. Delta zal het woordje kerncentrale het eerst komende half jaar niet durven te laten vallen. En de kans is groot dat uitstel nu ook afstel betekent. We kunnen het niet meer, we durven het niet meer en we willen het eigenlijk ook niet meer: kerncentrales bouwen. De recente brand bij Chemie Pack ligt nog vers in het geheugen. Een ramp zoals die in Japan kan ook in Nederland gebeuren, het is bijna onvoorstelbaar, maar het is waar.

Met lege handen
Daarbij brokkelen de argumenten voor kenenergie langzaam af. 'Kernenergie is heel vervelend maar we hebben het nu eenmaal nodig', zo werd altijd gezegd door voorstanders. Risico's werden met dat argument weggewuifd. Wubbo Ockels zei het precies goed, laatst bij Rondom 10. Dat kernenergie nodig is is een geloof, dat helemaal niet door feiten gestaafd wordt. Zoals al heel lang bekend is: de komende jaren zal er een groot overschot aan productiecapaciteit ontstaan (zie hier een artikel uit 2006). Niet alleen is kernenergie niet nodig, het belemmert de ontwikkeling van duurzame energie omdat het duurzame energievormen zoals WKK van de markt drukt. Het argument van voorstanders wordt dan: 'kernenergie is heel vervelend en we hebben het niet nodig'. Niet echt een krachtig wapen in de handen van voorstanders als VVD-Kamerlid René Leegte.

Schuivende panelen
Vraag is hoe precies het einde van kernenergie zal worden ingeluid. Mogelijk is er eerst een nieuw kabinet voor nodig, net als bij CO2-opslag. Minister Van der Hoeven kon er geen afscheid van nemen, maar opvolger Verhagen, van dezelfde partij, maakte er korte metten mee. Toch is het niet ondenkbeeldig dat het huidige kabinet er de stekker al uit trekt. Verhagen heeft zich tot nog toe laten kennen als een realistische minister, die er niet voor terugdeinst zinloze projecten stop te zetten, ook al staat er veel op het spel voor bepaalde bedrijven (Shell in het geval van CO2-opslag, Delta in het geval van kernenergie). Mogelijk dat er twijfel komt in partijen als CDA en PVV, en mogelijk dat er, ook weer net als bij CO2-opslag, steeds meer nee-stemmers komen in de Kamer.

Draagvlak
De 'uitstap' zal worden bespoedigd als het draagvlak verdwijnt en als partijen verkiezingen dreigen te verliezen, net zoals afgelopen weekeinde in Duitsland, waar regeringspartijen sterk verloren, onder meer door hun steun voor kenenergie. Daarbij komt dat de vergunningverlening voor Delta mogelijk net aan de orde komt als er weer nieuwe Tweede-Kamerverkiezingen in aantocht zijn (2013). Een andere optie is dat de provincie Zeeland, als aandeelhouder van Delta, er de stekker uittrekt. Een provincie zou alleen al vanwege de financiële risico's niet in een dergelijk project moeten willen investeren. Een derde, maar onwaarschijnlijker, optie is dat Delta eindelijk bij zinnen komt en zich realiseert dat de investering niet echt verantwoord is en dat prestige eigenlijk de enige reden is om vast te blijven houden aan het project.

Jurgen Sweegers

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn