Energierapport: verder morrelen aan de doelstelling voor duurzame energie

12 juni 2011 - Tsja, zo kan iedereen de Europese doelstelling halen: duurzame energie importeren uit het buitenland. Nadat de Nederlandse regering al een beetje overijverig over was gegaan tot de aankoop van CO2-rechten uit het buitenland om de Europese doelstelling op dat gebied te halen, gaat het nu ook duurzame energie in het buitenland aankopen, om zo de doelstelling van 14% duurzame energie in 2020 te gaan halen, zo meldde de regering in het Energierapport 2011.

Konijn uit de hoge hoed
Ik wist niet dat dat kon. U wel? Jarenlang wordt er al over de doelstelling gebakkeleid. Het huidige kabinet verlaagde de ambitie al van 20% duurzame energie in 2020, zoals het vorige kabinet zich dat had voorgenomen, naar 14%, zoals dat is opgelegd door Europa. Maar ook die laatste doelstelling is te hoog gegrepen. Op dit moment is het percentage duurzame energie nog geen 4%. Studies verschenen waarin werd gesteld dat de regering het niet zou halen. Getrouwtrek in het Parlement: gaat de regering het wel of niet halen? Verhagen en Atsma wisten zeker te weten van wel (althans zo deden ze het voorkomen), de oppositie van niet.

Konijn uit de hoge hoed
En nu blijkt dat Nederland simpel over de grens boodschappen kan gaan doen om de doelstelling te halen. Nooit, voor zover wij weten, is door bewindslieden gesteld dat die optie bestond en dat Nederland die ook zou gaan gebruiken voor het halen van de doelstellingen. Het heeft veel weg van het konijn dat uit de hoge hoed wordt getoverd. Ja natuurlijk, iedereen had het kunnen weten, want ECN kwam al begin 2010 met een studie over 'flexibele mogelijkheden' om de doelstelling te halen. "What is the scope for the Dutch government to use the flexible mechanisms of the Renewables Directive cost-effectively." Maar goed wie heeft nu de tijd om studies van die club te lezen, laat staan als ze Engelstalig zijn?

Statistische overdrachten
In de Europese richtlijn over duurzame energie, waarin die doelstellingen zijn vastgelegd, zijn talrijke mogelijkheden opgesomd om de duurzame energiedoelstelling af te kopen in het buitenland, zo blijkt. De eerste bestaat uit zogenaamde 'statistische overdrachten'. Een land dat zijn doelstelling makkelijk haalt verkoopt dan simpelweg duurzame energie aan landen die daar moeite mee hebben. Daarnaast kunnen landen samen duurzame energieprojecten opzetten, waarbij ze van te voren afspreken hoe de financiën en de output aan duurzame energie verdeeld zullen worden. Er kan zelfs samengewerkt worden met landen die geen lid zijn van de EU. Een vierde mogelijkheid is dat er een gezamenlijke subsidieregeling wordt opgetuigd, bijvoorbeeld met Zweden.

Weglekkende subsidies
De meest voor de hand liggende optie is die van statische overdrachten. De overheid betaalt dan voor een soort groencertificaten uit het buitenland, die louter en alleen gebruikt kunnen worden voor het halen van de doelstelling. En dat terwijl door achtereenvolgende ministers van Economische Zaken jarenlang afgegeven is op het weglekken van subsidie naar duurzame energieprojecten in het buitenland. Vorige duurzame subsidieregelingen zaten zo in elkaar dat hiervan sprake was. Het was één van de meest gebruikte argumenten voor het afschaffen van de MEP in 2006, door toenmalige minister Joop Wijn van Economische Zaken. Ook nu gaat er dus geld weglekken, want de buitenlanden gaan die duurzame energie echt niet voor niets weggeven.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn