Vleermuizen, barotrauma, ganzen, kwel en stabiliteit dijken zijn wapens in strijd tegen windpark NOP

8 september 2011 - De stabiliteit van de dijken is in gevaar, zo zeggen tegenstanders van de bouw van het windmolenpark in de Noordoostpolder. Ze voelen zich gesterkt door een rapport van het huis-adviesbureau van de Raad van State (Stab), dat concludeerde dat dat mogelijk inderdaad het geval is. Het lijkt ongeloofwaardig, want de molens komen 55 meter van de dijken af te staan. Maar ja, in de strijd om het park tegen te houden is het geoorloofd alles erbij te halen dat daarbij van nut kan zijn. Zoals daar zijn: ganzen, barotrauma's bij vleermuizen, kwel en dus die stabiliteit van de dijken.

Verandering van spijs
Er wordt van alles bijgehaald in het verzet, maar waarom zijn mensen nu echt tegen het park? "Verandering van omgeving", zo zeggen voorstanders van windmolens. Mensen zijn gehecht aan hun omgeving en willen niet dat die verandert. Het komt overeen met een verhaal wat de bioloog Frans Vera vorig jaar in de Rode Hoed hield. Toch is het ook weer niet het hele verhaal. Want toen lang geleden nabij Urk het eerste park van zo'n 40 molens werd gebouwd was er niemand die bezwaar maakte. En de voorvrouw van de actiegroep 'Urk briest', die overigens in Utrecht woont, maakt zich vooral druk om vleermuizen, zo bleek woensdagavond in Urk, op de informatieavond over het park.

Barotrauma
Deze mooie jongedame met Indonesische tint, Martha Pasterkamp, had alle aandacht, aangezien ze zo'n beetje de enige was die de moeite had genomen om naar de avond te komen, waar zo'n 20 mensen van waterschap, ministerie, gemeente, provincie en van de initiatiefnemers klaar stonden om vragen te beantwoorden. Ze was constant het middelpunt van een grote groep. Er zouden in Nederland drie vleermuiskolonies zijn, waarvan er één aich in en rond Urk gehuisvest heeft. Die zouden dood kunnen gaan door wat Pasterkamp omschreef als barotrauma: door luchtdrukverschillen zouden de vleermuizen imploderen.

Lekkere hapjes
Mensen van het waterschap Zuiderzeeland, die bekend zijn met de omgeving, brachten daar tegenin dat de wieken van de nieuwe molens te hoog zijn voor de vleermuizen, die lager zouden vliegen. Ook zou het bestaande park dan tot dode vleermuizen moeten leiden; meer nog zelfs, want die molens zijn een stuk lager. Maar er worden geen dode vleermuizen gevonden op de grond. Pasterkamp bracht hier tegenin dat vleermuizen lekkere hapjes zijn en snel worden opgegeten door andere dieren. Verder zouden er ook ganzen zijn die in hun trektocht langs het IJsselmeer gestoord worden door de molens.

Kwel
Ander argument: het kwel. Dat zou op plaatsen waar de molens worden geplaatst omhoog gaan komen, door de trillingen van de fundering. Kwel is inderdaad een probleem, zo zeiden de mensen van het waterschap, maar dat heeft niets met de molens te maken. Er zijn bovendien al veel maatregelen genomen. Zo wordt het fundament van de molens boven de grond geplaatst om te voorkomen dat het kwel omhoog sijpelt. Daarnaast moet de aannemer als één of twee molens af zijn de bouw stil leggen, waarna onderzocht wordt of bij die eerste molens het kwel omhoog gaat. Pas als het waterschap toestemming geeft mag er verder gebouwd worden. Als water omhoog komt worden er bovendien extra maatregelen genomen; een greppel wordt om de molen gebouwd om het kwel af te kunnen voeren. Overigens zijn bestaande molens wel een probleem voor de afvoer van dat kwel. Want kabels en dat soort zaken liggen in de weg als er greppels gegraven moeten worden.

Tijdelijke vergunning
De stabiliteit van de dijken komt niet in gevaar, zo zeggen de waterschappers, zelfs niet als het peil in het IJsselmeer verhoogd wordt, zoals het plan is. Dan moet de dijk met zo'n meter opgehoogd worden en dus ook verbreed worden, maar daar is ruimte genoeg voor. De molens liggen immers 55 meter van de dijk af. Daarbij komt dat de vergunning voor een periode van slechts 20 jaar is verleend. Het is een tijdelijke vergunning, wat een nieuw is in het beleid van het waterschap. Een nieuwe vergunning kan straks geweigerd worden als de grond nodig is voor de bescherming van het achterland. Overigens zouden de betonnen funderingen van die molens ook de stabiliteit van de dijken ten goede kunnen komen, aangezien het zand en de klei mogelijk minder snel gaan schuiven, maar dat is maar een overweging van een leek.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn