Windmolenpark NOP: er is geen wet tegen loeigrote, stomme dingen die gewoon irritant zijn

12 oktober 2011 - Tegenstanders van het windmolenpark Noordoostpolder halen er van alles bij om het park van tafel te krijgen. Eerder schreven we over de kans op barotrauma's bij vleermuizen. De initiatiefnemers gaan nu ' batdetectors' ophangen, die het overigens waarschijnlijk niet zullen doen door het geluid van de windmolen. Dinsdag tijdens de zitting bij de Raad van State kwamen verder nog aan bod: de slagschaduw van de wieken, opborrelend kwel, lichtoverlast en de stabiliteit van de dijken. Het echte probleem komt niet aan de orde: de molens zijn voor de mensen uit Urk en omgeving loeigrote, stomme ,irritante dingen die ze niet in hun achtertuin willen hebben. Er is echter geen wet tegen 'loeigrote, stomme irritante dingen die mensen uit Urk en omgeving niet in hun achtertuin willen hebben'. Daarom wordt er tijdens zo'n procedure zoveel geneuzeld over zaken die er niet toe doen, maar waar dan toevallig wel een wet over is.

Dit artikel is een vervolg op:  Rechters buigen zich voor eerste keer over ingewikkelde L-den en L-night normen

Slagschaduw
Dus nam een boer die aan de dijk bij Urk woont en die toevallig ook bij het ministerie van I&M uitgebreid de tijd om te vertellen dat hij door de slagschaduw van de wieken straks niet meer zou kunnen werken op het land. En dat terwijl onderzoek (?) had aangetoond dat de schaduw alleen in de lente en de herfst vanaf drie uur op een deel van zijn land zou vallen. Er schijnen zelfs wettelijke normen over die slagschaduw te zijn: niet meer dan 17 dagen in het jaar is toegestaan. In de vergunning is nog een strengere norm opgenomen: niet meer dan 6 uur in totaal. De boer was niet tevreden. Hij had het over "rondsuizende schaduwen" en iemand anders over de "flikkerfrequentie". " Ik zoek geen spijkers op laag water" , zo zei de boer nog.

Horizoncreatie
Een ander argument van de tegenstanders was de irritatie die het licht zou veroorzaken. Bovenin komen grote lampen te hangen die nodig zijn voor het vliegverkeer, en in de mast zelf komen nog wat kleinere lampjes te hangen, om duidelijk te maken dat het om een verticaal object gaat. "Dat is horizonvervuiling. Donkerte is ook een schaars goed. Er komt een horizon die er niet was", zo betoogde de advocaat van de gemeente Urk, mevrouw Zeilmaker. Die lichtjes zijn natuurlijk wel noodzakelijk. "Wilt u dan dat het park niet gebouwd wordt vanwege die lichtjes?", zo vroeg de rechter. "Moeilijke vraag", zo zei de advocaat. "Dat is mijn werk", zo zei de rechter. Het ging volgens Zeilmaker echter om het totaal aan effecten. Die maken dat het park er in de ogen van de tegenstanders beter niet kan komen. Net als het eerste argument over die slagschaduw leek ook dit een beetje dood te vallen.

Kwel
Andere argumenten die werden aangedragen tegen het park waren de mogelijke gevolgen voor de stabiliteit van de dijken in de Noordoostpolder en voor het ontstaan van kwel. De advocaat van Urk betoogde dat door het park kwelvorming ontstaat. Door het trillen van de funderingspalen zouden er kleine spleetjes langs die fundering ontstaan waardoor het kwel omhoog zou komen. Een boer vertelde dat hij al veel last had van omhoog komend kwel als gevolg van de bouw van een klein parkje van drie molens en dat zijn grond daardoor deels onbruikbaar was geworden. " De aardappels waren nog niet niet rot maar het scheelde niet veel" , zo zei hij.

Dispuut
De deskundigen die dinsdag het woord voerden waren het niet met elkaar eens. Iemand van Fugro zei dat kwelvorming geen probleem zou zijn. De fundering van de molens zou maximaal een halve millimeter op en neer gaan en de grond zou zich om de molens blijven vormen. Ook wordt het grote funderingsblok nu op de grond in plaats van in de grond geplaatst, zodat die het omhoog komend kwel ook nog eens tegen kan houden.  Volgens een vertegenwoordiger van het waterschap zijn er andere oorzaken voor de plassen die bij bestaande parken schijnen te liggen. Zo zou er regen van de molens omlaag sijpelen, wat een beetje onzin lijkt te zijn. Iemand van Deltares denkt echter dat het wel mogelijk is dat er kwel ontstaat.

Zettingsvloeiing
Waterschap en initiatiefnemers denken verder dat de molens, die op 55 meter afstand van de dijk komen te staan, geen invloed hebben op de stabiliteit van de dijken. Volgens een bewoner, die er verstand van leek te hebben, treedt er door de trillingen echter ' zettingsvloeing' op. Dat betekent dat de fijne korreltjes naar boven komen en de zwaardere deeltjes naar onder zakken, wat de stabiliteit van de dijken zou aantasten. Hij beschreef drie recente incidenten waaruit bleek dat de dijken niet stabiel waren. In 2009 zou er nieuwe beleid zijn ontwikkeld door het waterschap naar aanleiding van "de negatieve ervaringen". Iemand van het waterschap gaf toe dat het vanaf 2008 beleid is om geen windmolens te bouwen op de kern van de dijken, maar ze ontkende dat er sprake van zettingsvloeiing zou kunnen zijn.

Verkeerde been uit bed
De rechters leken niet echt onder de indruk van het argument over zettingsvloeiing. Dat is opvallend omdat in het rapport van de adviseur van de Raad van State, Stab, die mogelijke instabiliteit van de dijken wel een grote rol speelde. In tegenstelling tot de mannelijke rechter 's ochtends was de vrouw die 's middags de leiding nam kortaf en chagrijnig. Ze kapte de advocaat van de gemeente Urk regelmatig af. "Ze was met het verkeerde been uit bed gestapt" , zo zei Martha Pasternak van de stichting Urk Briest. De dag ervoor was ze geduldiger geweest. Maar de argumentatie van de tegenstanders was dan ook vaak wel geneuzel, dus in die zin was het ongeduld van de rechter ook wel begrijpelijk.

De wet tegen loeigrote installaties
Tegenstanders van het park nemen hun toevlucht tot vrij irrelevante zaken omdat ze het echte probleem niet aan de orde kunnen stellen. En dat is wel gek: ze kunnen met recht de gevolgen voor vogels en vleermuizen aan de kaak stellen, maar niet de gevolgen die het park op henzelf heeft. Want er is geen wet, of geen op maat gesneden wet, die mensen beschermd tegen de bouw van gigantisch grote installaties in hun leefomgeving. Natuurlijk, ze zullen er niet aan doodgaan, net als de vogels en de vleermuizen, maar dat wil niet zeggen dat ze niet het morele recht hebben om tegen te zijn en dat daar ook geen redenen voor zijn. De bouw van de molens en ook de aanwezigheid daarvan kan heel vervelend zijn. Misschien zou er een wet moeten komen tegen de bouw van " loeigrote, irritante installaties waar de bewoners tegen zijn" .

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn