Alliander gaat net over grenzen van wet om transitie een boost te geven

12 oktober 2011 - Netwerkbedrijf Alliander gaat het liefst net wat over de grenzen van de wet om zo de discussie over duurzame energie te stimuleren. Het bedrijf heeft expliciet een taak in de transitie naar een duurzame energiehuishouding, zo zegt Anja van Niersen van Liander, het netwerkdeel van het bedrijf. Liander helpt gemeenten om een lokaal energiebedrijf op te zetten en is nu specifiek bezig met het op gang helpen van drie projecten. Van Niersen zei dit woensdag tegen Energieenwater.net, na een paneldiscussie tijdens Sunday, een bijeenkomst over zonne-energie in Mediaplaza in Utrecht.

Spelden van een overhemd
Een van de problemen is de bureaucratische rompslomp. Jan Paul van Soest, die de middag voorzat, had ooit meegewerkt aan wetgeving rond afvalstoffen en verpakkingen. Hij dacht dat dat het ergste stukje wetgeving was wat Nederland ooit had voorgebracht. 'Zijn de spelden in een nieuw overhemd nu wel of geen afval?' Over dat soort vragen boog hij zich als adviseur van de overheid en hij werd er dik voor betaald. Maar het kon nog erger, zo had hij vandaag geleerd na een workshop over de wetgeving op het gebied van duurzame energie. Als zonnepanelen met twee schroeven vastzitten aan het dak is het roerend goed, maar als ze met drie schroeven vastzitten is het onroerend goed en gaat de WOZ-waarde van het huis omhoog, zo zei hij enigszins gechargeerd.

Draadje trekken
Ander voorbeeld: Mensen die in een flat wonen en die zonnepanelen op het dak van het gebouw willen leggen, mogen niet zomaar een draadje naar boven trekken. Het aanleggen van een 'netwerk' is voorbehouden aan netbeheerders. De zonnepanelen mogen weer wel aangesloten worden op de verlichting in de gang, waarna de Vereniging van eigenaren de stroom aan de leden kan gaan leveren. Die VVE moet dan wel een leveringsvergunning hebben. De bewoners van de flat hebben dan echter twee energieleveranciers wat ook weer problemen oplevert, etc. Annelies Huygen van TNO en van de UVA legde erg veel nadruk op deze en andere problemen. Maar zij is dan ook jurist en ze werkt voor TNO.

Gedateerd
Volgens deze Huygen is de elektriciteitswet ontzettend gedateerd, hoewel die nog maar uit 1998 stamt. De wet ging er namelijk van uit dat de productie van stroom centraal plaatsvindt en dat het dan langzaam via de netwerken naar 'beneden' sijpelt. Dat is veranderd: productie vindt steeds meer decentraal bij de huishoudens plaats. De wet zou dus aangepast moeten worden. Decentrale productie zorgt ook weer voor allerlei problemen, volgens Huygen (ze zou goed bij het ministerie van Economische Zaken kunnen gaan werken). Als mensen massaal zonnepanelen op het dak leggen en 's avonds hun elektrische auto op gaan laden is er een mismatch tussen vraag en aanbod op het lokale net. Netbeheerders komen in problemen als het aandeel lokale duurzame energie hoger wordt dan 30%. "Onzin", zei Van Niersen met zoveel woorden. " We hebben het liefst dat iedereen een elektrische auto aanschaft en zonnepanelen op het dak legt."

Is een wet wel nodig?
Van Niersen had een positieve houding en dat sloeg aan, zo bleek uit de grote groep mensen die na de discussie om haar heen ging staan. 'Het zal nog heel lang duren voordat het aandeel lokale duurzame energie 30% is, dus ga dat dan niet nu al ontmoedigen', zo was de teneur van opmerkingen van het publiek. Iedereen in de zaal was natuurlijk voor saldering. "Hebben we daar eigenlijk wel een wet voor nodig?", zo vroeg Van Niersen zich af. "Spreek een aantal regels af". Van Niersen laat zich niet ontmoedigen door de barrières die de regering opwerpt. "Lokale duurzame energie is een dusdanige maatschappelijke trend en dusdanig belangrijk, dat is niet te stoppen. Wij moeten zorgen dat we er klaar voor zijn". Saldering wordt nu met name tegengehouden door het ministerie van Financiën, dat bang is dat het inkomsten misloopt (aan energiebelasting en BTW). Pieter Bergmeijer van Energy Valley heeft uitgerekend dat als je 1 GW een saldering toelaat dit een positief effect heeft op de inkomsten voor de schatkist, zo zei hij woensdag. Saldering niet toestaan komt dus neer op valse bezuinigingen.

Rebel netwerkbedrijf
Alliander onderzoekt hoe de stringente regels van saldering omzeild kunnen worden, zodat groepen mensen die zonne-energie opwekken, die stroom zelf kunnen afnemen zonder daar belasting over te betalen. Daarvoor ondersteunt het bedrijf initiatieven op dit gebied. Alliander is, zonder dat ze daar veel moeite voor heeft gedaan, al gekomen tot een lijst van 57 geschikte projecten. Drie daarvan zijn opgepakt. Zo wil Alliander een rol spelen bij de plannen van Amsterdam om maar liefst 24.000 nieuwe duurzame woningen te gaan bouwen, ondersteunt ze het zonne-energie-project van Zonvogel in Zeewolde (mensen kunnen een stukje van een zonne-energie-installatie op boerendaken kopen) en helpt ze met de aanleg van een zonne-energie centrale op een vuilnisbelt in Azewijn. Daar worden straks behalve op de vuilnisbelt ook zonnepanelen op het dak van een nabijgelegen steenfabriek gelegd. Vooral het ombouwen van vuilnisbelten biedt perspectief. "Er zijn er 800 van, die de komende jaren onaangeroerd blijven. Mensen hebben er een negatief gevoel bij en dat transformeer je dan tot iets positiefs", aldus Van Niersen.

Bypass
De bedoeling is dat particulieren gekoppeld worden aan zonne-energieprojecten terwijl die centrales zich dus steeds buitenshuis bevinden. Bij het project in Zeewolde krijgen klanten heel specifiek panelen toegewezen, waarna de productie van deze panelen afgetrokken wordt van het specifieke verbruik van de klanten, onafhankelijk van de leverancier van dit huishouden. Alliander hanteert wel een aantal regels bij het ondersteunen van coöperaties die zich daarmee bezig houden. Er mogen niet meer dan 600 leden zijn en de coöperaties mogen geen winstoogmerk hebben. Er mag dus geen winst uitgekeerd worden. De leden moeten zelf eigenaar zijn van de coöperatie. Bergmeijer vond het verder belangrijk dat productie en consumptie niet ver van elkaar afliggen. "Niet: in Groningen opwekken en in Limburg verbruiken". Nuygen stelde dat het ministerie van Financiën niet moet vergeten dat de energiebelasting in essentie een belasting op vervuiling is. Tijd dus om die belasting daarvoor aan te wenden en niet voor het ontmoedigen van duurzame energie.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn