Nieuw: Saldering mag alleen als de rekening en het risico van de opwek bij saldeerder liggen

23 november 2013 - Saldering van de opgewekte stroom met de verbruikte stroom kan niet meer in alle gevallen. Iemand kan alleen salderen als hij zelf de rekening en het risico draagt van de panelen op zijn dak. Dit antwoordde minister Kamp op vragen van de Eerste Kamerfractie van D66. Het antwoord heeft tot veel onrust in de sector geleid.

Rauw op dak
De vragen werden gesteld naar aanleiding van de behandeling van een nieuwe verzamelwet energie, die al weer jaren geleden is ingediend. De Eerste Kamer behandelt die nu pas en moet er ook zo nodig weer zijn zegje over doen. De invalshoek van de minister, zoals die blijkt uit de antwoorden, lijkt compleet nieuw te zijn en die viel iedereen nogal rauw op het dak.

Rekening en risico
De minister perkt saldering achter de meter in. Niet iedereen met panelen op het dak komt daar meer voor in aanmerking. Kamp stelt dat de rekening en het risico gedragen moeten worden door de eigenaar van het huis of de huurder van het pand, waar de stroom wordt ingevoed. Dat lijkt een nieuwe eis te zijn, die er ineens met de haren wordt bijgesleept om saldering in te kunnen perken. In de energiewetgeving wordt als enige eis gesteld dat de stroom achter de meter wordt ingevoed.

Mag dat?
Nu is de vraag of dit zo'n groot probleem is. Iedereen die zelf zonnepanelen op zijn dak legt mag nog steeds salderen. Vragen ontstaan er vooral als een derde partij de installatie op zich neemt, zoals vaak bij de plaatsing van panelen op daken van scholen of huurhuizen. Daarbij gaat het er niet om in wiens handen de panelen zijn. Ze mogen in handen zijn van deze derde partij. Maar de kosten moeten voor rekening komen van de  huurders of de school.

Vaste vergoeding
Zo mag er bijvoorbeeld niet gesaldeerd worden als een woningbouwcorporatie zonnepanelen op het dak van zijn huurders legt en de huurders geen vergoeding voor de panelen betalen, zelfs niet als de stroom wordt ingevoed achter de meter van die huurders (zie tekst onder). De huurders betalen dan namelijk niet de rekening. Maar dit lijkt eenvoudig te verhelpen. Als de corporatie een vaste vergoeding in rekening brengt dan lijkt het probleem opgelost te zijn.

Zuur
De kosten mogen echter niet gerelateerd zijn aan de opbrengsten, zo valt te lezen in onderstaande tekst. Er mag een vaste vergoeding per periode worden gevraagd, maar niet een vergoeding per kWh. Hier lijkt alle onrust vandaan te komen. Joost de Valk van Plukdezon heeft zelfs een brandbrief naar de Kamer gestuurd, waaruit blijkt dat dit het belangrijkste probleem is. Er is, of er wordt blijkbaar een aantal projecten opgetuigd, waarbij de eigenaar van het dak aan de investeerder een vergoeding betaalt per opgewekte kWh. Dit mag dus niet meer van Kamp.

Rechtszaken
Contracten kunnen mogelijk worden omgezet, zodat de dakeigenaren in de toekomst een vaste vergoeding betalen. Maar mogelijk moeten de eigenaren wel met terugwerkende kracht energiebelasting betalen. Dit zal ongetwijfeld tot rechtszaken leiden en de vraag is of het Rijk die dan wint. Want tot nog toe lijkt deze uitleg nooit aan het betreffende wetsartikel gegeven te zijn. Michel Chatelin, advocaat bij Evershed loopt zich al warm, zo begrepen we uit een sessie op Sunday, afgelopen woensdag.

Update: De Eerste Kamer heeft 17 december een motie aangenomen waarin gesteld wordt dat de minister het criterium: 'voor rekening en risico van de saldeerder' niet mag hanteren.

Eerder antwoord van Kamp op vragen van Eerste Kamerfractie van D66:

[Citaat]

"De leden van de D66-fractie vroegen naar de gevolgen voor de energiebelasting, als een woningcorporatie op het dak van een aantal huurwoningen zonnepanelen heeft geïnstalleerd en de huurders via een aangepaste huurprijs laat betalen voor de zonnepanelen en de daarmee opgewekte stroom. Zij informeerden in het bijzonder of de huurders in die situatie een beroep kunnen doen op de “vrijstelling” voor zelfopwekking, en zo niet, of zij de door hen verbruikte elektriciteit dan bij de Belastingdienst moeten aangeven. Op grond van artikel 50, vierde lid, van de Wet belastingen op milieugrondslag (Wbm) is het verbruik van elektriciteit die op andere wijze dan via een aansluiting op een net verkregen wordt in beginsel aan energiebelasting onderworpen. Hiervoor wordt in artikel 50, vijfde lid, onderdeel a, van de Wbm een uitzondering gemaakt voor elektriciteit die, onder meer, door middel van zonnepanelen wordt opgewekt. Die uitzondering geldt echter alleen als de elektriciteit door de verbruiker zelf wordt opgewekt. Dat is niet het geval als een woningcorporatie op het dak van een aantal huurwoningen zonnepanelen installeert en de daarmee opgewekte elektriciteit aan de huurders levert. In dat geval wordt de elektriciteit immers niet door de verbruikers (de huurders) opgewekt, maar door de woningcorporatie. Het gevolg daarvan is dat de huurders belastingplichtig zijn en verplicht zijn de energiebelasting over de verbruikte elektriciteit op aangifte te voldoen. Aan dat gevolg kan overigens worden ontkomen door de zonnepanelen tegen een vaste vergoeding zodanig aan de huurders ter beschikking te stellen, dat zij daarmee op de eigen aansluiting elektriciteit kunnen opwekken. De leden van de D66-fractie vroegen of het voor de toepassing van de "vrijstelling" voor zelfopwekking voldoende is dat de uiteindelijke kosten die gemoeid zijn met het opwekken van de elektriciteit voor rekening van de verbruiker zijn, dan wel dat de verbruiker daarnaast ook een rol moet hebben bij het onderhoud van de installatie. Verder informeerden zij of de verbruiker juridisch eigenaar van de installatie moet zijn, dan wel de installatie ook door middel van een leaseovereenkomst mag betrekken. Zoals eerder opgemerkt, geldt de uitzondering in artikel 50, vijfde lid, onderdeel a, van de Wbm alleen als de elektriciteit door de verbruiker zelf wordt opgewekt. Het is daarbij niet van belang, wie de eigenaar van de installatie is. De uitzondering kan derhalve ook van toepassing zijn, als de verbruiker de installatie huurt of least. Doorslaggevend is, of de opwekking van de elektriciteit plaatsvindt voor rekening en risico van de verbruiker. Voor wat betreft het element ‘rekening’ is bij zonnepanelen vereist, dat de kosten van het gebruik van de installatie voor rekening van de verbruiker komen. In geval van eigendom behoren daartoe de onderhoudskosten, maar in geval van huur of lease is het voldoende dat de huur- of leasetermijnen voor rekening van de verbruiker komen. Voor wat betreft het element ‘risico’ is bij zonnepanelen vereist, dat ingeval de hoeveelheid daadwerkelijk opgewekte elektriciteit mee- of tegenvalt, deze afwijkingen rechtstreeks ten bate c.q. ten laste van de verbruiker komen. Hieraan is bij huur of lease voldaan, als de huur- of leasetermijnen enkel gerelateerd zijn aan de duur van het gebruik en niet aan de hoeveelheid opgewekte elektriciteit. Van opwekking voor rekening en risico van de verbruiker is echter geen sprake als de zonnepanelen onder zodanige voorwaarden ter beschikking gesteld worden dat de verbruiker mede voor de hoeveelheid opgewekte elektriciteit betaalt. 

[Einde citaat]

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn