Gasunie start certificeringsbureau voor groen gas

2 juli 2009 - De Nederlandse Gasunie is gestart met het uitgeven van certificaten voor groen gas. Het bedrijf heeft hiervoor een dochter opgericht: Vertogas. De eerste certificaten werden op 1 juli door minister Van der Hoeven van Economische Zaken uitgereikt aan enkele producenten van groen gas. De producenten kunnen met de certificaten in de hand aantonen dat ze groen gas hebben geproduceerd als ze het groene gas op de markt brengen. Energiebedrijven met klanten die voor groen gas hebben gekozen kunnen zorgen dat de vraag naar gas gelijk is aan het aantal certificaten dat ze hebben ingekocht.

In opkomst
Groen gas is in opkomst, net als groene elektriciteit dat enkele jaren geleden was. Het is gas dat niet uit de grond is gehaald, zoals verreweg het grootste deel van het gas dat we gebruiken, maar het is gas dat ontstaat door vergisting.Stortplaatsen kunnen dienen als bron van groen gas, en het slib van rioolwaterzuiveringsinstallaties kan vergist worden. Het is ‘groen’ omdat het niet leidt tot uitputting van de voorraad gas in de grond en omdat het per saldo niet tot extra CO2-uitstoot zou leiden. Weliswaar ontstaat er ook CO2 bij verbranding maar de planten waaruit de biomassa bestaat die vergist wordt, hebben tijdens hun leven CO2 opgenomen.

Er is geen groen gasnet
De overheid stimuleert de productie van groen gas en energiebedrijven bieden klanten de mogelijkheid om groen gas af te nemen. Maar hoe komt dat groene gas bij de klant? Er is in Nederland maar één aardgasnet, net zoals er maar één stroomnet is. De klant die groen gas afneemt, gebruikt dus feitelijk gewoon ‘vies’ gas uit de grond, net als zijn buren. Wat wel kan is dat het energiebedrijf belooft om eenzelfde hoeveelheid groen gas in te kopen of op te wekken dan dat het verkoopt aan klanten. Op die manier leidt de extra vraag wel tot extra aanbod, hoewel het groene gas van de producent niet daadwerkelijk bij die ene consument terecht komt die er om vraagt.

Belofte maakt certificaten
Probleem is alleen dat energiebedrijven veel kunnen beloven, maar dat het de vraag is of ze doen wat ze beloven? Daarom is certificering gewenst. Ze zullen met certificaten moeten aantonen dat ze inderdaad hetzelfde aan groen gas hebben inkocht dan dat ze aanbieden. Bovendien krijgt groen gas meteen een prijs, want als ze het gas niet zelf produceren, zullen ze die certificaten moeten kopen. En de overheid is in staat om subsidies aan de productie van groen gas te verbinden. Zij die certificaten in de wacht hebben gesleept krijgen subsidie. Zo gebeurt dat ook bij groene stroomproductie. Daar is de certificeringsinstantie CertiQ, een onderdeel van de beheerder van het landelijke hoogspanningsnetwerk Tennet.

Iemand moet het doen
De Nederlandse Gasunie, die het Nederlandse hoofdnet voor gas beheert, wierp zich al vroeg op als de organisatie die zo’n certificering zou gaan opzetten. Dat is nu dus gebeurt. Een certificaat staat voor de productie van 1 MWh aan groen gas. Vertogas reikt zo’n certificaat alleen uit als het ervan overtuigd is dat het gas inderdaad groen is.Het opgewerkte groene gas kan zowel worden ingevoed in het landelijke aardgasnet, maar het kan ook direct door een afnemer in de buurt worden gebruikt. Van belang voor Vertogas is wel dat het gas het gebruik van fossiel aardgas verdringt, dus het mag niet zomaar in de lucht verdwijnen. Een grote producent van groen gas in Nederland is Essent, dat jaarlijks zo’n 12 miljoen kubieke meter produceert, onder meer door afvang van voormalige stortplaatsen.

Belangrijk markeringspunt
Essent was dan ook één van de drie partijen die donderdag een certificaat kregen uitgereikt van de minister. De andere twee partijen waren Cogas, een netwerkbedrijf in Twente, en Praktijkcentrum De Marke. Bij de uitreiking werd natuurlijk hoog opgegeven van de potentie van het certificeringsysteem. "Precies vijftig jaar na de vondst van het gasveld in Slochteren heeft ook dit moment de potentie om over vijftig jaar als belangrijk markeringspunt te worden beschouwd", aldus de minister. Nadeel is wel dat de rol van de Gasunie als certificeringsinstantie nog niet wettelijk verankerd is. In theorie zou er dus nog een tweede gegadigde kunnen opstaan die de certificering ter hand neemt. Een ander nadeel is dat de kosten van certificering door marktpartijen nog als hoog worden ervaren.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn