Burger kan straks slimme energiemeter weigeren én uit laten zetten

28 april 2010 -  We krijgen meer te zeggen over hoe de energiemeter wordt uitgelezen in de toekomst. Zo kunnen we straks niet alleen een slimme meter weigeren, we kunnen, als er eentje in de meterkast hangt, ook tegen de netbeheerder zeggen dat hij die meter niet op afstand uit mag lezen. Dat blijkt uit het herziene wetsvoorstel voor de slimme meter dat minister Van der Hoeven van Economische Zaken naar de Tweede Kamer heeft gestuurd. Bovendien moet de netbeheerder als hij de meter meer dan zes keer per jaar wil uitlezen, expliciet aan ons toestemming vragen. Eindelijk begint het tot het ministerie door te dringen dat er mensen in dit land wonen en dat die mogelijk ook iets vinden van alle energiewetgeving en alle -projecten die over hen wordt uitgestort.

Knokken voor onze rechten
Het parlement heeft er hard voor moeten vechten. De wijzigingen zijn er namelijk gekomen op aandringen van de Eerste Kamer. Die had moeite met het oorspronkelijke wetsvoorstel waarin was geregeld dat we die meter verplicht zouden moeten accepteren. En degene die dat niet zou doen, zou  een 'economisch delict' plegen. De Kamer vond dat te gortig worden, te meer omdat er goede redenen zijn om de meter te weigeren, zoals bijvoorbeeld de inbreuk op de privacy die het met zich meebrengt. Een slimme meter is een op afstand uitleesbare meter en het stelt de netbeheerder in staat de meterstand ieder uur en zelfs elk kwartier uit te lezen, waardoor hij dus eigenlijk precies op de hoogte is van ons reilen en zeilen, voor zover dat elektrische consequenties heeft dan. Ook kan hij ons op afstand afsluiten.

Eén rekening voor transport en levering
Het oorspronkelijke wetsvoorstel, wat dus al aangenomen was door de Tweede Kamer, stamt al uit 2008. Behalve de komst van de slimme meter regelt die nog een paar zaken, die de markt wat eenvoudiger moeten maken. Zo komt er een leveranciersmodel, wat betekent dat we alleen nog maar te maken hebben met de leverancier en niet meer met de netbeheerder. Dit zorgt ervoor dat we alleen maar van de leverancier een rekening krijgen. De leverancier int de netwerktarieven en sluist ze vervolgens, één keer per maand, door naar de netbeheerder. Verder betalen we, vooruitlopend op de wet, al sinds 2009 een vast netwerktarief (het zogenaamde capaciteitstarief), dat dus niet meer afhankelijk is van het verbruik.

Glanzende brochures
Maar netbeheerders zullen niet helemaal uit beeld verdwijnen. We krijgen bijvoorbeeld met ze te maken als de gasleiding in de tuin vervangen moet worden en ook zullen ze op een gegeven moment op de stoep staan met een glanzende brochure van de nieuwe slimme meter. Want netbeheerders zijn verplicht om ons zo'n meter aan te bieden, zo staat in de wet. Maar we kunnen dus vriendelijk bedanken voor de eer en dan moet de oude meter blijven waar die is of moet er een traditionele meter worden aangeboden. Vraag is overigens wel of die in de toekomst nog gemaakt worden. Verder kunnen we de meter ook accepteren maar wel onder de voorwaarde dat de netbeheerder hem niet op afstand uitleest. Dat laatste is nieuw aan deze wet. Het is bijvoorbeeld ook een optie als we in een huis komen te wonen waar er al één hangt. De netbeheerder mag dan echter wel op afstand testen of de meter het nog doet (metrologie).

Geen weggemoffelde standaardclausules
Het kan ook zijn dat we die meter helemaal zien zitten en dat we er geen enkel bezwaar tegen hebben. Laat maar komen. Als er eentje hangt in de meterkast (en als we hem niet uit laten zetten) mag de netbeheerder de stand standaard één keer in de twee maanden uitlezen. Als hij meer cijfertjes wil moet hij toestemming vragen. En dat mag geen weggemoffeld standaardzinnetje zijn in een contract; we moeten hem daarvoor expliciet toestemming geven. De NMA gaat hierop toezicht houden. In het oorspronkelijke voorstel zou de meter nog elke dag worden uitgelezen en werd ons pas iets gevraagd als de netbeheerder dat elk uur of elk kwartier wilde doen. Waarschijnlijk had dat ook tot een veel te grote cijferbrij geleid.

Tweede Kamer had energiemastodont (EZ) ook al bijgestuurd
Verder wordt er nog van alles geregeld over de zogenaamde uitrol van de slimme meter. Het was de bedoeling van het ministerie om netbeheerders zo snel mogelijk, zo veel mogelijk slimme meters op te laten hangen. Vandaar de dwang. De Tweede Kamer had hier echter al op de rem getrapt. De eerste jaren zou er een kleine uitrol plaatsvinden. Netbeheerders plaatsen alleen een slimme meter bij nieuwbouwprojecten, bij renovaties of als de klant er zelf om vraagt (wel zelf betalen!). Pas over een aantal jaren zou besloten worden over een definitieve uitrol, zo bepaalde de Tweede Kamer, die ook vreesde dat de generatie slimme meter die nu worden uitverkoren over een paar jaar al achterhaald zijn.

Meterweigeraars
Dat er over enkele jaren een beslissing over een definitieve uitrol wordt genomen staat opvallend genoeg nog steeds in de wet. Omdat we het recht hebben om de meter te weigeren is het echter niet meer zeker dat er wel zoiets als een 'uitrol' zal zijn. Misschien wordt het wel een 'druppelsgewijze plaatsing'. Het ministerie heeft daarom in de wet opgenomen dat 80% van de mensen een slimme meter moet krijgen als er gekozen wordt voor een grootschalige uitrol. De reden om dat doel in de wet te zetten is onduidelijk want het is, als het goed is, niet aan het ministerie of dit doel al dan niet gehaald wordt, maar aan de consument. Toch weer die oude 'wij-bepalen-wat-er-gebeurt-reflex'.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn