Nederlandse overheid verkrijgt CO2-rechten met fraudeprojecten in arme landen, VN doet niets

6 juli 2010 - Ongeveer de helft van alle uitstootrechten die energiebedrijven en overheden in ontwikkelingslanden hebben gekocht, komt van dubieuze bronnen. In totaal worden er (tot 2012) 1 miljard rechten vergeven. Daarvan zijn er maar liefst 500 miljoen afkomstig van 19 projecten die zich richten op de vernietiging van HFC-23, een superbroeikasgas. De productie van dat gas is expres opgevoerd om het daarna te kunnen verminderen. Dat zegt CDM Watch, een samenwerkingsverband van milieu-organisaties, dat zich ten doel stelt het CDM-mechanisme zuiver te houden.

Van de regen in de drup
CDM staat voor Clean development mechanism. Het is een VN-programma dat Westerse overheden en bedrijven in staat stelt om uitstootrechten voor broeikasgassen in ontwikkelingslanden te vergaren, waardoor zij (virtueel) hun eigen productie van CO2 en andere broeikasgassen omlaag kunnen brengen, waardoor ze hun eigen doelen halen. Dat gebeurt door daar projecten op te starten die de uitstoot van broeikasgassen omlaag brengen. Een gas dat zich daar uitstekend voor leent, omdat het veel rechten oplevert, is HFC-23 dat vrijkomt bij de productie van HCFC-22. Dat laatste gas wordt gebruikt in koelkasten en koelinstallaties ter vervanging van CFC, dat verbannen werd omdat het de ozonlaag aantast.

Extra productie door CDM
Het idee is simpel. De productie van HCFC-22 kost nauwelijks iets. De destructie van het bijproduct HFC-23 levert echter wel veel geld op: 70 keer zoveel. Bedrijven en organisaties voeren de productie van HCFC-22 op om extra veel HFC-23 te kunnen vernietigen. CDM Watch heeft hier veel aanwijzingen voor. Zo stijgt de productie van een fabriek in Zuid-Korea ineens flink nadat de fabriek onder het CDM-mechanisme kwam te vallen. Ook varieert de hoeveelheid HFC-23 die er vrijkomt bij de productie van een ton HCFC-22. Gedurende een kort interval dat een fabriek in Mexico niet in aanmerking kwam voor CDM-rechten daalde die verhouding ineens fors. Van de 19 projecten zijn er 11 opgestart in China, 5 in India en ieder één in Argentinië, Zuid-Korea en Mexico.

Nederlandse overheid leunt zwaar op projecten
Het gevolg is dat er veel meer broeikasgas de lucht in is gegaan dan zonder het CDM-mechanisme het geval zou zijn geweest. Want alleen al de productie van HCFC-22 levert 5 keer zoveel broeikasgas op dan het bijproduct zelf. De Nederlandse overheid is één van de Europese overheden die op deze manier de uitstoot van broeikasgassen onder het nationale doel proberen te brengen. Opvallend is dat in de verklaring van CDM Watch de Nederlandse overheid als enige genoemd wordt. "Overheden van allerlei Europese landen, waaronder de Nederlandse overheid, hebben zwaar geïnvesteerd in deze projecten", zo staat er. Achter de projecten zitten ook grote energiebedrijven schuil als Enel en Endessa. In totaal hebben 1000 installaties op deze manier CO2-uitstootrechten verworven, zo stelt de organisatie.

VN doet weer niets
CDM Watch had het probleem aan de orde gesteld bij de VN-organisatie die daarover gaat (UN CDM Executive Board), maar die deed niets. Vandaar dat de organisatie een formeel verzoek aan deze organisatie gedaan om de methode waarop de uitstootrechten toegekend worden te veranderen. De discussie van nu is eigenlijk al "lang over tijd", zo stelt CDM Watch.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn