Column - Schaliegas, Syrië en Henk Kamp

10 september 2013 - Voor- en tegenstanders vliegen elkaar in de haren rond het schaliegasdebat. Voor de (proefboringen) naar schaliegas lijkt geen maatschappelijk draagvlak te zijn. Op basis van de consternatie rond het rapport van EZ is dat ook niet vreemd.

De situatie in Syrië en de wil van Obama te interveniëren vertoont opvallende parallellen met de wens van Kamp voor schaliegas te kiezen. Beide gaan tegen de publieke opinie in.

Tegenstanders schaliegas

Nederland kent een breed verzet tegen de schaliegasboringen. Variërend van natuur- en milieuorganisaties, drinkwaterbedrijven en bierbrouwers tot duurzame (energie)bedrijven, 54 hoogleraren, gemeenten, waterschappen en provincies. Niet onbelangrijk, uit een opiniepeiling van de Telegraaf blijkt dat een meerderheid van de bevolking tegen de winning van schaliegas is (een goede opiniepeiling heb ik nog niet gezien – ik houd me aanbevolen).

Voorstanders

In de andere hoek van de ring bevinden zich de voorstanders van schaliegasboringen waaronder het Ministerie van EZ, NOGEPA (verenigde olie- en gasbedrijven), de vereniging van grootverbruikers VEMW, de adviesbureaus Fugro, Arcadis en Witteveen+Bos. Daarnaast mengen diverse onderzoekers zich in de discussie; die pleiten ten faveure van proefboringen waaronder Clingendael, TNO en het HCSS.

Speelveld

Opmerkelijk hieraan is dat buiten de kwaliteit van het rapport, ook de onafhankelijkheid van de opstellers van het EZ rapport sterk in twijfel is getrokken. Zo hebben Witteveen+Bos en Fugro belangen in de schaliegasindustrie overzee. Daar kwam vorige week bij dat de hoofdopsteller van het rapport, Witteveen+Bos, twee jaar eerder een EU rapport heeft uitgebracht waarin het de risico’s van schaliegas voor drinkwatervervuiling als ‘zeer risicovol’ bestempelde, terwijl deze nu ‘zeer laag’ zijn.

VEMW

Hoewel ik de rol van de olie- en gasbedrijven begrijp en in zekere zin ook die van de adviesbureaus, blijft de steun van de VEMW mij een raadsel. Gezien de geschatte voorraden en revenuen in het vooruitzicht zal de eindklant hier namelijk geen enkel voordeel uit kunnen halen.

Voorraden en economisch gewin

Nederland zou ongeveer 350 miljard kuub schaliegas in de bodem hebben. Met de grootste fantasie maken we hier geen ‘game-changer’ van voor de Nederlandse energiesector, zoals we in Amerika zien. Als we namelijk het Nederlandse gasverbruik voor 100% (45 miljard kuub) uit schaliegas halen, zijn we er immers in 8 jaar doorheen.

Vragen

De geschatte opbrengsten voor de Nederlandse schatkist lopen uiteen. Het Eindhovens Dagblad meldde vorige week een geschatte inkomst voor de staatskas van tussen de 500.000 euro tot 700.000 euro per jaar (dat zal op basis zijn van de ongeveer 3 miljard kuub die Kamp jaarlijks uit schaliegas hoopt te halen). Een goede berekening ontbreekt om de discussie echt zuiver te kunnen voeren.

Vragen zijn: (1) wat zijn de revenuen voor de schatkist? (2) wat zijn de revenuen voor de betrokken bedrijven? en (3) wat zijn de voordelen voor de eindverbruikers in Nederland? Als we dat naast de mogelijke risico’s kunnen plaatsen wordt de discussie al een stuk zuiverder.

Onbegrip

Net als burgers in Amerika niet begrijpen waarom Obama zoveel risico’s wil nemen om te interveniëren in land dat in burgeroorlog verkeert en de directe veiligheid van Amerika niet bedreigt, begrijpen burgers in Nederland niet waarom Kamp coûte que coûte naar schaliegas wil boren.

Wil ondertussen het echte Witteveen+Bos rapport opstaan?

Rolf Heynen
politicoloog, ingenieur en duurzaam ondernemer

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn