COLUMN - De energiecoöperatie: een bedrijf of een lokaal speeltje?

5 juni 2013 - Steeds vaker heb ik discussies over nut en doel van energie coöperaties. Hoewel enkele cheerleaders successen en onvermijdelijkheid prediken, moeten we het stellen met heel uiteenlopende modellen en successen. Modellen geïnitieerd door gemeenten, energielevering-coöperaties, zonnepaneel-coöperaties en biomassa-coöperaties. In enkele columns ga ik in op deze verschillen en kansen.

Ten geleide: daar ik lang niet alle voorbeelden (even goed) ken, laat ik mij graag informeren door de spelers uit de markt. Schroom niet mij te bellen of mailen met uw ervaringen goed of slecht, dan besteed ik daar graag aandacht aan de komende weken.

In diverse discussies wordt steeds weer de discussie geopperd: 'Is een verdienmodel wel uitgangspunt voor een energie coöperatie?' Hoewel ik van mening ben en constateer dat dit overal anders is, blijkt vaak dat de keuze vooraf niet duidelijk is. Dat kan later voor verwarring zorgen of zelfs voor het uiteenvallen van een initiatief, daar verwachtingen en realiteit verder uit elkaar komen te liggen. Toch wil ik nu niet op deze discussie ingaan, maar de komende weken specifiek kijken naar de verschillende verdienmodellen van lokale duurzame initiatieven.

De tweede fundamentele discussie die hieraan ten grondslag ligt is of eigendom bij de lokale community moet liggen en in hoeverre je vasthoudt aan een dergelijk principe-akkoord. Ook een heel interessante discussie voor een latere column of discussie, maar niet onderdeel van dit stuk.

Grofweg kun je de initiatieven en projecten categoriseren in een viertal segmenten. Ik zal deze hier kort beschrijven en de komende weken steeds een van deze pijlers bespreken.

I. Klassieke duurzame energieproductie-projecten

We zijn allemaal bekend met de klassieke windenergie coöperaties. Ook daarin verschillen de initiatieven waarbij eigendom bij één partij ligt of juist bij een hele community. De laatste jaren heb je daarbij enkele hele interessante initiatieven bijgekregen die we verder zullen bestuderen, waaronder DEVO, Thermo Bello en Reduzem.

II. (Weder-) verkoopprojecten

Diverse nieuwe energiecoöperaties komen op en starten met projecten. Projecten kunnen dan zijn: het oppakken en uitonderhandelen van een aanbod op het gebied van zonnepanelen, isolatie of een korting voor duurzame streekproducten. Welke initiatieven verdienen hieraan en welke leggen de kortingen volledig door naar de achterban? 

III. Energieleverancier

De eerste energiecoöperaties 2.0 ontstonden vanuit de filosofie dat middels het leveren van energie een cashflow werd gegenereerd waarna in projecten geïnvesteerd kon worden. Hoewel diverse nieuwe initiatieven ook hiermee starten, wordt direct breder ingezet met projecten en eenmalige projectfinancieringen. Hoe interessant is het verdienmodel energieleverancier nog? En wat kunnen we leren van het NLD initiatief uit het noorden?

IV. Eenmalige projecten

Als laatste hebben we een verdienmodel dat net als de wederverkoopconstructie voor de lange termijn geen gezonde financiële basis vormt. Dat kunnen rechtstreekse subsidies zijn voor het initiatief of op projectniveau. Wat kunnen we hiervan leren?

Volgende keren gaan we uitvoerig in op deze pijlers.

Rolf Heynen

(Graag ontvang ik ervaringen uit de lokale markt: succesvolle en gefaalde initiatieven kunt u met mij delen; mail voorbeelden naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of Tweet naar @rolfheynen).

 Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn