Nodig is een ‘deugfactor’: welke bedrijven deugen en welke niet?

10 augustus 2010 - Als er informatie over energiebedrijven wordt verstrekt, gaat het bijna altijd over de prijs Consumenten kiezen voor de goedkoopste aanbieder, zo wordt gedacht, helemaal omdat stroom een 'eenheidsworst-product' is (stroom is stroom). Het aantal prijsvergelijkers is dan ook niet van de lucht. Maar waarschijnlijk willen mensen meer weten dan alleen de prijs voordat ze een keuze maken. Iets over de klantenservice, bijvoorbeeld. Wordt de klant goed geholpen als hij een probleem hebt, ook als dat een niet alledaags probleem is?

Snoepreisjes
En misschien is er behoefte aan nog meer informatie, over de directie bijvoorbeeld. Hoeveel verdienen de managers? Laven zij zich aan allerlei snoepreisjes en emolumenten of zijn ze sober en hebben ze hart voor de zaak? Voor mij persoonlijk is het nieuws dat de directeur van HP zich allerlei uitspattingen heeft veroorloofd bijvoorbeeld reden om geen HP-computer te kopen, helemaal nu hij ook nog eens 12 miljoen dollar heeft meegekregen bij zijn vertrek, ook al zouden de computers van HP de beste ter wereld blijken te zijn. (Maar op één of andere manier heb ik het gevoel dat de cultuur in een bedrijf en de kwaliteit van het product met elkaar samenhangen). In de energiemarkt geeft de salarishoogte van directeuren soms ook te denken.

Cynische cultuur
En hoe wordt er omgesprongen met personeel? Hangt er een leuke cultuur? Hebben werknemers plezier in hun werk, of is het één en al cynisme en staan de mensen om vijf voor vijf op van hun stoel om hun jas aan te trekken? En hoe duurzaam is het bedrijf? Energiebedrijven presenteren zich bijna allemaal als duurzaam, maar welke bedrijven zijn dat echt? Koopt de onderneming voor een habbekrats groencertificaten van buitenlandse waterkrachtcentrales aan (die toch al bestonden) om daarmee de stroom te vergroenen, zoals de Nederlandse Energiemaatschappij doet, of zet ze ook echt duurzame projecten in gang? Wordt er rekening gehouden met de natuur als het er op aan komt; als het niet voor de hand ligt om voor de milieuvriendelijke variant te kiezen?

korte omschrijving rangorde o.b.v 'deugfactor'
goed NHEC
Anode
Qwint
United Consumers
goedbedoelend Eneco
Frivius
Nuon
Essent
Greenchoice
Dong
onbestemd Main Energie
Energie Direct
arrogant, maar mogelijk in zekere mate goedbedoelend Delta
Electrabel
Eon
RWE
slecht Atoomstroom
Oxxio
NL Energie

De deugfactor
Eigenlijk komt dit alles neer op de vraag of een bedrijf deugt of niet deugt. Een bedrijf dat deugt zal uiteindelijk keuzes maken die redelijk zijn en niet te belastend zijn voor het personeel, de klanten of het milieu. Eigenlijk zou er dus een soort index moeten komen, die al deze, en mogelijk nog andere factoren weegt en bij elkaar brengt. De ASN Bank doet iets soortgelijks; het bedrijf beoordeelt aan de hand van een groot aantal criteria of bedrijven duurzaam zijn; en ze belegt alleen in die bedrijven die voor de test slagen. Maar het oordeel zou eigenlijk iets breder moeten zijn. Een soort 'deugfactor' zou moeten worden bepaald voor alle bedrijven in een sector en de bedrijven zouden gerangschikt moeten worden al naar gelang de score die ze behalen.

Onderzoek of intuïtie?
Daar is eigenlijk een onderzoek voor nodig. Zelf hebben we niet de tijd en de middelen om dat te doen. Misschien is dit iets voor de Consumentenbond of voor gesubsidieerde onderzoeksinstituten als SEO. Dit is ten slotte onderzoek zijn waar mensen echt wat aan hebben, ten minste als mijn veronderstelling juist is dat veel mensen dit soort zaken belangrijk vinden. (Maar de populariteit van Triodos bank en ASN Bank duidt daar wel op). Ik kan overigens wel een poging doen om een lijstje te maken voor de energiesector, maar dat is dan louter gebaseerd op intuïtie en niet op gedegen onderzoek of erg veel vergelijkend feitenmateriaal. Hiernaast mijn lijstje (bij buitenlandse bedrijven is de houding in hun thuismarkten ook meegenomen).

Jurgen Sweegers

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn