Verhagen, niet de X-factor maar eigenlijk wel een goede minister

13 juli 2011 - Mensen zijn inconsequent. Aan de ene kant zeggen ze dat het in de politiek om inhoud gaat en dat we geen 'Amerikaanse toestanden' moeten krijgen hier, aan de andere kant laten ze het CDA massaal vallen en stemmen ze PVV en VVD vanwege het charisma van de leiders. Verhagen heeft dat charisma niet. Bij Verhagen vallen al gauw de termen 'onbetrouwbaar' en 'spelletjes'. 'Als je hem een hand geeft moet je daarna je vingers tellen', dat soort grapjes.

Over wat iedereen denkt dat iedereen vindt
'Zo komt hij over', zeggen mensen er dan bij. 'Oh ja, bij wie dan?', vraag ik me dan altijd af. 'En waarom laat je je leiden door hoe iemand in het algemeen overkomt in plaats van door zijn standpunten of die van zijn partij?' Maar mensen lezen kranten en kijken TV en daarin wordt steeds gezegd dat hij onbetrouwbaar overkomt. En dan komt hij ook onbetrouwbaar over. Het journaille mag hem ook niet, zo weten bezoekers van Nieuwspoort, het smoezelige journalistencafé in de Tweede Kamer. Het CDA laat zich helaas leiden door deze 'mening van iedereen over wat iedereen vindt' en durft hem nauwelijks meer naar voren te schuiven. De enige vraag die er echter toe doet is echter of hij een goede politicus is.

Huzarenstukje
Hij weet zeker te bereiken wat hij wil bereiken. Hij heeft het huidige kabinet in elkaar getimmerd, iets waar hij ten onrechte nog weinig krediet voor heeft gekregen. Maar het is een huzarenstukje geweest, gezien de tegenstand binnen zijn partij en van hotemetoten als de koningin, het grote verlies van zijn partij en noodzaak om iets te doen met het grote succes van de PVV. De vondst van een kabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van PVV was geniaal. De PVV kan op deze manier in zekere mate blijven roepen wat ze wil zonder het kabinet in gevaar te brengen en de partij wordt toch betrokken bij het regeringsbeleid. De Kamerleden van de partij normaliseren in plaats van dat ze radicaliseren. Verhagen had dat goed gezien, en tegenstanders van het huidige kabinet hadden het bij het verkeerde eind.

Spijker op de kop
Met een analyse die hij laatst van het CDA laatst maakt sloeg hij de spijker op zijn kop en de richting die hij met zijn partij op wil is de juiste. In plaats van zich af te zetten tegen de PVV kan de partij beter leren van deze partij en eigen antwoorden proberen te formuleren op de vragen waar veel PVV-kiezers, die voor een groot deel van CDA afkomstig zijn, mee zitten.

Daadkracht
Ook in andere opzichten weet hij te bereiken dat hij wil. Die vermaledijde Afghanistan-missie is er met veel hangen en wurgen gekomen. En ook op zijn huidige beleidsterreinen staat hij zijn mannetje. Binnen no-time heeft hij bepaalde wetgevingsprojecten tot een einde gebracht, zoals de behandeling van de wet Voorrang voor duurzaam en de de Slimme meterwet. De herziene Warmtewet is klaar en er ligt een gedegen Energierapport, wat je er verder ook van mag vinden. Telecom en internet volg ik niet intensief maar voor zover ik kan beoordelen gebeuren hier de dingen die er moeten gebeuren en wel met gezwinde spoed. Alleen die kabelmarkt moet nog eens echt flink worden opengebroken.

Bravoure
Ik vind hem dus wel een goede minister. Ik heb zo'n tien debatten bijgewoond in de Kamer waar hij bij was. Hij heeft humor en relativeringsvermogen. Hij is direct en neemt geen blad voor de mond. Hij liegt wel eens. Ik weet eerlijk gezegd niet of dat bewust is, of dat hij verkeerd is voorgelicht door zijn ambtenaren. Het lijkt soms ook wel bravoure te zijn; een beetje overdrijven hier en daar om het punt te maken. In zekere zin is hij juist heel eerlijk. Hij is voorstander van een kerncentrale, maar je moet bij hem niet aankomen met het argument dat dit duurzame energie is, zoals René Leegte van de VVD doet, want dat vindt hij onzin.

Losers
Hij redeneert dus niet alles naar een kant toe, zoals de meeste politici wel doen. Als die eenmaal besloten hebben dat er Betuweroute moet komen dan heeft die opeens louter voordelen. Aan de andere kant kan hij dus ook zijn zinnen ergens op zetten. En als hij bereikt wat hij wil bereiken druipen zijn tegenstanders gefrustreerd af, zoals Ab Klink bij de formatie, en gaan ze wraak nemen. Het is wel stuitend om te zien dat mensen als Klink weigeren in te zien dat het goed is dat er een stabiele regering is en dat dat er een is waarin de PVV, en daarmee alle stemmers op die partij, een stem hebben. En het is stuitend te merken dat journalisten Klink en zijn mede-gefrustreerden steeds weer de gelegenheid geven hun jammerlijke beklag te doen in de media, niet omdat dat nieuwswaarde heeft maar om hun eigen behoefte aan subversief gedrag te kunnen botvieren.

Geen visie
Een goede minister dus. Maar Verhagen is geen econoom, en dat is jammer. Het is ergens wel vreemd dat ministers van Economische Zaken tegenwoordig bijna nooit meer economen zijn. Verhagen heeft geen visie op de economie en hij geeft te snel subsidies weg. Voor een econoom is subsidie vooral iets wat de markt verstoort. Voor een politicus is het een manier om makkelijk te scoren; toestemming van Parlement en de rest van het kabinet is immers niet nodig. Bij mij roept het alleen maar weerzin op elke keer als ik lees dat weer een handvol bedrijven een hap uit de staatskas krijgen. Hopelijk krijgen steeds meer mensen dat, zodat subsidie verlenen net zo impopulair wordt als belasting verlenen, wat het in feite eigenlijk óók is.

Vervolg zie: Verhagen II, hij hoeft alleen nog maar de juiste beslissingen te nemen

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn