Wat te doen met kolencentrales? II De mogelijkheden

13 maart 2012 - Drie grote kolencentrales naderen hun voltooiing. Wat te doen? Hoe verder? Er zijn een aantal mogelijkheden. Dit artikel is een vervolg op het artikel: Wat te doen met de kolencentrales van Eon, Electrabel en Essent?

1) CO2-prijs
Het mooiste zou zijn als de prijs van de uitstootrechten alsnog zo hoog wordt dat exploitatie van de centrales onrendabel wordt.

2) Rentabiliteit
Een tweede mogelijkheid is dat de prijs van kolen zo hoog wordt en de opbrengst van de stroom zo laag dat een kolencentrale niet meer rendabel is te exploiteren, hoe hoog ook de prijs van CO2-uitstootrechten is. Zo heeft Delta recentelijk besloten om niet meer te investeren in de oude kolencentrale in Borssele, en heeft ook Cgen besloten af te zien van het plan om een nieuwe te bouwen. Dan zouden de centrales als vanzelf worden gesloten. Toch is het de vraag of het er echt van zal komen. Want de kolenprijs is recentelijk al weer flink gedaald. En de stroomprijs gaat mogelijk wel degelijk omhoog, vooral ook als ook de kosten van gas stijgen. Het kan niet zo zijn dat straks alle centrales uit komen te staan; als dat dreigt zal de stroomprijs zeker omhoog gaan, waarmee ook de kolencentrales weer wat rendabeler worden.

3) Maatregelen
De overheid zou natuurlijk nog wettelijke maatregelen kunnen nemen. Dat kunnen de volgende zijn:

  • De eigenaren worden alsnog gedwongen om CO2 af te vangen en op te slaan. De kans hierop is eigenlijk nul. De techniek daarvoor is nog niet uitontwikkeld, CO2-opslag op land zal nooit meer  geaccepteerd worden, en de kosten zullen veel  te hoog zijn. De overheid zal die kosten niet meer willen dragen en de bedrijven zullen die niet kunnen en willen dragen. Ze zullen daar ook niet meer toe gedwongen kunnen worden.
  • Bedrijven worden gedwongen een heel groot percentage aan biomassa bij te gaan stoken. Ook dit is niet al te waarschijnlijk. Recentelijk nog is afgesproken dat die bijstook slechts 10% zal zijn. Daarnaast zijn er technische beperkingen aan de hoeveelheid biomassa die kan worden bijgestookt. De energiebedrijven zullen dat overdrijven, iets wat ook niet te controleren valt. Daarnaast kan de vraag worden gesteld of het erg duurzaam is als van heinde en verre biomassa wordt aangesleept in zulke hoeveelheden dat drie kolencentrales er voor een groot deel op gaan draaien.
  • Ook kan alsnog een initiatiefwet van Groenlinks of een soortgelijke wet worden aangenomen, die maakt dat er een grens is aan de hoeveelheid CO2 per MWh, die een installatie mag uitstoten. De bedrijven moeten hieraan voldoen door biomassa bij te stoken of CO2 op te gaan slaan. Dan komen dus de eerder genoemde problemen weer om de hoek  kijken.

Het is ook mogelijk dat er niets van dit alles gebeurt. Er zullen geen maatregelen genomen worden door de landelijke of Europese overheid, het verschil tussen stroomprijs en kolenprijs zal groot genoeg zijn en de prijs van CO2-rechten zal niet te veel oplopen. In dat geval is de centrale rendabel te exploiteren. Het kan dan echter toch nog stuk lopen op grond van de publieke opinie.

4) Culturele omslag
De weerzin tegen kolencentrales wordt zo groot dat de drie bedrijven zich alsnog gedwongen voelen de centrales te sluiten. Kolenstroom maken wordt dan gezien als asociaal. En in feite is het dat ook. De bedrijven veroorzaken immers grote maatschappelijke kosten, waar ze niet zelf voor opdraaien, maar die ze neerleggen bij de maatschappij. De grote meute lijkt vooralsnog niet zoveel moeite met de kolencentrales te hebben. Maar dat kan veranderen. Roken was vroeger ook heel gewoon. Wat hier ook een rol kan gaan spelen zijn misstanden bij de winning van kolen. Die komen ook meer en meer aan het licht en er  zijn discussies over in het Parlement. En mogelijk dat het boren naar schaliegas of steenkoolgas in de toekomst ook wordt toegevoegd aan het lijstje van zaken die je gewoon niet meer doet.

5) Stemmen met de voeten
Wat ook mogelijk is is dat er eerst actie van consumenten nodig is, voordat er iets gebeurt. Het kan zijn dat consumenten de drie bedrijven massaal de rug toe gaan keren: ofwel ze stappen over naar andere bedrijven. Wellicht ontstaan er acties om consumenten aan te zetten over te stappen naar andere energiebedrijven. Die zijn er nu al, maar die lijken vooralsnog nog niet zo succesvol. Er zou eigenlijk in de toekomst een mogelijkheid moeten komen om te eisen: 'ik wil geen kolenstroom'. Wellicht gaan bedrijven daarop inspelen. Het is eigenlijk de enige echte oplossing: dat consumenten gaan stemmen met hun voeten. Dan staat de toekomst van het bedrijf echt op het spel en dan zullen de bazen van de bedrijven overstag gaan, al dan niet onder druk van hun aandeelhouders.

Copyright © Geldengroen.net

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn